Patrick Lefevere zwaaide onlangs af als de grote baas bij Soudal Quick-Step, na twintig jaar aan het hoofd te hebben gestaan van een van de meest succesvolle ploegen die België ooit kende. Zijn erfenis gaat echter verder dan overwinningen en records. Lefevere stond bekend om zijn scherpe neus voor transfers, maar ook om zijn loyaliteit aan renners die door zware tijden gingen.
LEES OOK: Inbraakgolf in wielerland: Lefevere slaat groot alarm
juiste keuzes op juiste momentVolgens Jan Suykens in Derailleur had Lefevere een uniek gevoel voor timing. “Hij had een ongelooflijke feeling om renners aan te trekken en te laten gaan. Dat was een rode draad in zijn beleid. Bovendien hoor ik dat hij altijd correct was naar zijn renners en personeel toe.”
Het verhaal van Fabio Jakobsen na zijn horrorcrash in Polen wordt vaak als voorbeeld aangehaald. Ondanks dat de sprinter einde contract was, bleef de ploeg hem doorbetalen.
“Ik heb alles toegepast, ook loonsverhoging”
Lefevere zelf ziet dat als vanzelfsprekend. “Renners die ziek of gekwetst zijn, daar kom je niet aan. Jakobsen was zelfs einde contract, maar ik heb alles toegepast – ook de loonsverhoging.”
De ex-ploegbaas benadrukt dat het hem om meer ging dan cijfers. “Ik ben zelf even renner geweest. Als je op die leeftijd de dood voor ogen ziet… Dan op straat gegooid worden, dat doe je niet. Dat doe je zelfs nog niet met een hond, bij wijze van spreken.”