Kevin De Jonghe
Wat een rentree! Een sprookje voor Tim Merlier, die na maanden blessureleed meteen kon aanknopen met de zege in de Scheldeprijs. En of dat voor grote emoties zorgde!
LEES OOK: Merlier niet naar Tour de France? “Kan daarmee leven”
De grootste motivatie(s)Met grote overwacht wist Merlier te triomferen op de Churchilllaan, iets wat toch weinigen hadden gedacht. Hijzelf eigenlijk ook niet, al bleef de West-Vlaming dan wel het nodige vertrouwen behouden. Het resulteerde woensdag in een emotionele afloop.
“Je ziet supporters, bekende mensen, familie... En dan kwam er toch behoorlijk wat emotie los, ja. Eerlijk: achter mijn bril heb ik toch een klein traantje weggepinkt”, moest de renner toch bekennen tegenover Het Laatste Nieuws.
Daar wist Merlier nog meer uit de doeken te doen. “Normaal dring ik nooit aan, nu heb ik wel tien keer gevraagd of Cameron en Jules aanwezig zouden zijn. Geen idee waarom, maar... ik was blij dat ze er waren. Normaal pak ik Jules ook niet makkelijk mee op het podium, maar nu moest hij mee”, aldus Merlier.
Om even daarna mogelijk wel zelf de reden te geven voor zijn aandringen: “Ik had gisteranavond ook nog gezien dat het dertig jaar geleden was dat Frank (Vandenbroucke, de vader van Cameron, nvdr) de Scheldeprijs had gewonnen. Dat was voor mij een extra motivatie.”
Schema nog onbekend
De vraag is wat er nu zal volgen: Parijs-Roubaix van zondag lijkt uitgesloten. Merlier heeft eigenlijk zelf nog geen concreet idee hoe ze het zullen aanpakken. “Ik besef dat ik nog niet over mijn beste conditie beschik. Die ‘rustige’ race heb ik toch wel gevoeld. Op hoogte gaan? Mmja, maar met welk doel? Ik opteer beter voor wedstrijden die bij mijn capaciteiten passen.”
“De Ronde van Limburg? Misschien. Er is ook de Ronde van Turkije, maar dat rijden we volgens mij niet en het lijkt me ook niet het beste idee om daar nu naartoe te trekken. En Luik-Bastenaken-Luik, ‘just’ om daar uit die put te geraken...? (lacht) neen, dat ga ik ook niet doen. We zien wel”, besloot Merlier.
