Stan Strubbe
De emoties liepen hoog op bij Wout van Aert na zijn overwinning in Parijs-Roubaix. Op het Vélodrome zakte hij na de finish letterlijk door zijn knieën, overweldigd door wat hij net had gepresteerd. Maar achter die zege zat één cruciaal moment dat volgens hem alles veranderde.
LEES OOK: Tikkende tijdbom bij Wout van Aert: "Ik spreek uit ervaring"
Kantelpunt op Mons-en-PévèleLang leek het duel met Tadej Pogacar alle kanten op te kunnen. De Sloveen zette op Mons-en-Pévèle een verschroeiende aanval in, recht vanuit het wiel van Van Aert. Dat moment bleek achteraf beslissend. “Daar ben ik wakker geschud”, gaf Van Aert eerlijk toe bij Sporza.
Hij besefte plots dat hij het anders moest aanpakken. Tot dan liet hij soms een klein gaatje vallen om daarna terug te keren, maar dat bleek te riskant tegen een renner als Pogacar. “Vanaf dat moment wilde ik niet meer van achteruit moeten reageren.” Het was een mentale klik die zijn koers compleet veranderde.
Van twijfel naar geloof
De aanval van Pogacar maakte ook duidelijk wie hij tegenover zich had. “Dat was het moment waarop ik besefte dat hij de sterkste man van het peloton is.”
Van Aert kon de versnelling nog net pareren, maar het was op het randje. Vanaf dan reed hij alerter en zuiniger, wat hem uiteindelijk samen met Pogacar naar de finale bracht.
Pas later, richting Carrefour de l’Arbre, begon het echte geloof te groeien dat de zege mogelijk was. “In de sprint is het dan 50-50, maar ik wist dat ik een kans had.” Dat hij uiteindelijk de wereldkampioen in een rechtstreeks duel klopte, maakte het alleen maar specialer.
