WN Redactie
Zijn lichaam straalde in Parijs, maar in zijn hoofd woedde een ander gevecht. Tadej Pogacar verraste vriend en vijand na zijn Tourzege door openlijk te vertellen over de mentale druk van het leven als toprenner. Anderhalve maand later kijkt Wout van Aert terug op die uitspraken. Hij begrijpt zijn Sloveense concurrent, maar geeft ook toe dat de manier waarop Pogacar zich uitte, insloeg als een verrassing.
“Een burn-out kan ook mij overkomen,” zei Pogacar destijds. Het waren woorden die voor een schokgolf zorgden in het peloton. Terwijl hij de champagne in ontvangst nam, drukte hij de pauzeknop in en sprak hij over de obsessie van het steeds maar weer trainen, verbeteren en opnieuw beginnen. “Je snakt naar vakantie in oktober en in december begint alles weer van voren af aan,” klonk het bij de tweevoudige Tourwinnaar.
LEES OOK: Boogerd heeft dwingend advies voor Jonas Vingegaard
De druk van verwachtingenVan Aert voelt goed aan waar Pogacar het over had. “Ik snap wat hij zegt. Wielrenner zijn betekent ook dat je voortdurend verwachtingen met je meedraagt. Ik kan het goed plaatsen hoe moeilijk het is om altijd te moeten presteren,” zegt hij in Canada. Toch was hij zelf verrast door de toon. “Het verbaasde me wel hoe vocaal hij erover was. Dat was voor iedereen een beetje schrikken.”
De Belg ziet in de woorden van Pogacar een les voor jonge renners. “Je mag niet onderschatten hoe zwaar het weegt als iedereen verwacht dat je overal waar je start, moet winnen. Ik zit zelf niet meer in die positie, maar een paar jaar geleden was dat wel zo. Hoe ik het toen managede? Door terug te keren naar wat ik zélf wilde. Verwachtingen van buitenaf zijn nooit de juiste motivatie. Daar probeer ik sindsdien van weg te blijven.”
Sociale media: vloek of zegen?
Ook Pauline Ferrand-Prévot, Tourwinnares bij de vrouwen, kwam met een opvallend advies: zoveel mogelijk wegblijven van sociale media. Van Aert kan zich daar deels in vinden. “Het kan een goed advies zijn. Langs de andere kant kun je sociale media ook gewoon gebruiken zonder bewust te zoeken naar negatieve reacties.”
Zelf haalde hij er na zijn eigen successen juist plezier uit. “Na mijn overwinning in Parijs heb ik enorm genoten van filmpjes en foto’s die ik zag van supporters op Montmartre. Daar ben ik misschien een halve dag mee bezig geweest. Dat was gewoon leuk.”
Negatief of positief, Van Aert vindt vooral dat er meer ruimte moet zijn voor begrip. “Het is zeker niet allemaal slecht. Maar we mogen niet vergeten dat renners mensen zijn, met dezelfde kwetsbaarheden als iedereen.”
