Kevin De Jonghe
We zitten in volle aanloop naar de Ronde van Vlaanderen en de spanning stijgt met de dag. Ook bij VRT spelen ze daar al enkele jaren gretig op in, met een speciale editie van Vive le Vélo, volledig gewijd aan De Ronde. Maar niet iedereen blijkt fan van dat wielerfeest op televisie.
LEES OOK: "Dan stop ik meteen!": Adrie van der Poel pakt stevig uit na De Ronde
Ongewenste passageWie geen (grote) koersliefhebber is, heeft volgens columnist Frederik De Backer weinig te zoeken in het programma. Dat ondervond hij zelf, zo schrijft hij in Humo.
“April is de maand waarin de pijn zich bij iedere nonkel met een koersfiets in de garage naar de andere kant van het zadel verplaatst. Nog zoveel dagen tot de Ronde van Vlaanderen en dan nog eens zeven tot Parijs-Roubaix, met dat kromgebogen Scheldeprijsje ertussenin om het zeurende verlangen in het zeemvel te stillen”, opent hij meteen scherp.
Ook Karl Vannieuwkerke, het gezicht van het programma, moet eraan geloven: “Wie verpersoonlijkt dat gevoel beter dan Karl Vannieuwkerke? Een dag niet over koers geëmmerd is een dag niet geleefd”, klinkt het met een duidelijke sarcastische ondertoon.
“Ik gun hem zijn passie, alleen begrijp ik niet waarom ze telkens weer ook over míj moet worden uitgestort”, vraagt De Backer zich openlijk af.
Vernietigend rapport
Dat De Backer weinig voeling heeft met wielrennen, blijkt ook uit zijn verbazing over het succes van het programma. “Wie zijn de mensen die na 65 eindeloze minuten ‘Vive le vélo, leve de Ronde’ – een titel van een originaliteit die enkel uit een wielrenner kan komen gedropen – verzadigd in hun zetels onderuitglijden voor een postcoïtale sigaret?”
Zelf hield De Backer het bij één episode, om er vervolgens meteen dit vernietigend oordeel over te vellen in zijn weekblad. “Ik heb één aflevering aangeklampt en er zijn niet genoeg gellekes op aarde om de jus weer in mijn benen te krijgen”, klinkt het dan weer wel perfect metaforisch.
Opvallend: in de bewuste aflevering zat met Lotte Kopecky nochtans één van de grootste wielernamen van het moment aan tafel. Toch kon ook zij De Backer niet bekoren. “Ze had niet veel te vertellen, behalve dat ze ‘sowieso een band met Nokere’ had, dan toch iemand. Haar Nederlandse ploeggenote Mischa Bredewold, die haar flankeerde, reed ‘altijd goed in Nederland, ik voel me daar toch thuis, denk ik’. Het was het interessantste gesprek van de avond.” Conclusie van De Backer: 2 sterren op 5.
