Stan Strubbe
Na zijn wereldtitel tegen de klok is Remco Evenepoel er niet in geslaagd om ook in de wegrit met de regenboogtrui aan de haal te gaan. De Belgische kopman bleef ondanks moeilijke momenten knokken voor zijn kans, maar moest uiteindelijk vrede nemen met de twaalfde plaats.
LEES OOK: McNulty is de verrassende wereldkampioen, Belgen niet in de prijzen
Al vroeg slecht nieuwsEvenepoel probeerde tijdens de wedstrijd verschillende keren opnieuw zijn positie te vinden en bleef tot diep in de finale hopen dat zijn lichaam alsnog zou reageren. Na de finish maakte hij echter duidelijk dat de problemen veel eerder waren begonnen.
“Vanaf het eerste rondje voelde ik weinig overschot in mijn benen. Ik hoopte erdoor te komen in het slot, maar het parcours liet dat niet toe. Zeker niet als je minder was. Het was afzien en doorbijten,” klonk het achteraf bij Sporza.
Een ultieme poging in de finale leverde geen ommekeer meer op. Evenepoel zag zijn aanval geneutraliseerd worden en kwam uiteindelijk als twaalfde over de finish.
Over de oorzaak hoefde hij achteraf niet lang na te denken. “Ik had gewoon geen goede dag.” Veel meer wilde Evenepoel daar ook niet achter zoeken. “Mocht ik de goede dagen kunnen uitkiezen, zou het makkelijk zijn. De sterkste heeft gewonnen, dat was duidelijk.”
Blik alweer vooruit
De teleurstelling was er, zeker omdat zijn mindere benen precies op de belangrijkste dag opdoken. Toch wil Evenepoel niet te lang blijven hangen bij zijn gemiste kans in Montréal. “Er komt nog veel aan. Hopelijk zal het vanaf volgende week iets beter draaien.”
Zijn WK eindigt zo met twee totaal verschillende gevoelens. Tegen de klok was Evenepoel opnieuw de beste van de wereld, enkele dagen later bleek de wegrit te veel om ook daar mee te strijden voor de regenboogtrui.
