Youri van den Berg
Het WK wielrennen bij de elite vrouwen was er zaterdagmiddag en -avond wel eentje om de vingers bij af te likken. Met plottwists alom, verscheidene verrassingen én een verdiende winnares was de strijd om de regenboogtrui misschien wel de gouden omlijsting van een mooi koersseizoen. Of denken de hoofdrolspelers in Canada daar anders over?
Uiteindelijk was het na 180 kilometer koers Demi Vollering die namens Nederland het goud pakte, door in een sprint-à-deux van eeuwige rivale Kasia Niewiadoma te winnen. Namens de 'blauwe' Italianen vervolledigde Elisa Longo Borghini het podium, waardoor er toch wel gesproken kon worden van een illuster trio op de schavotjes.
LEES OOK: Coach verklapt doelen Vollering voor 2027
Vollering zet kroon op subliem jaar, Niewiadoma pakt wéér net mis''Ik heb het gedurfd, heb het nog eens geprobeerd en ik heb nooit opgegeven. Die sprint wilde ik niet meer uit handen geven. Dit was de mijne. Het niet afmaken, dat kon ik gewoon niet laten gebeuren'', luidde de eerste reactie na afloop van laureate Vollering, die daardoor officieel van een subliem jaar 2026 kon spreken.
Eerder won ze onder meer de Tour de France, Giro d'Italia, Ronde van Vlaanderen en Luik. Dat waren koersen waarin telkens ook Niewiadoma meespeelde in de voorste regionen. Net zoals op het WK. ''Ik zou niet zeggen dat ik echt ontgoocheld ben, want ik heb alles gegeven. De sterkste heeft gewonnen, maar dat wil niet zeggen dat ik voldaan ben met de tweede plaats.''
Kortom, logische ontgoocheling bij de Poolse. ''Natuurlijk, hoeveel meer tweede en derde plaatsen kan ik nog halen?'' In de sprint om het goud kwam Niewiadoma naast Vollering, maar net op dat moment doken de krampen op. ''Mijn hele been ontplofte door de krampen'', kon ze er uiteindelijk bij Sporza ook wel de humor van inzien (of was het als een boerin met kiespijn?).
Niewiadoma blijft strijdvaardig, Longo Borghini niet ontevreden
''De koers was zo lastig, en het was warmer dan iedereen had verwacht. Het lichaam botste op de limiet'', besloot Niewiadoma, die zich strijdvaardig blijft tonen. ''Maar wanneer ze geëxplodeerd waren, voelden ze geweldig. Misschien moet ik de volgende keer meer koersen voor het WK, om mijn benen klaar te krijgen.''
Longo Borghini was op haar beurt niet direct ontevreden met een bronzen plak. ''Ik heb immers gereden om te winnen'', klonk het. ''Ik rijd liever als een kampioene dan dat ik brons pak als een verliezer. Ik heb alles gegeven. Als je aanvalt, moet je er altijd in geloven. Anders blijf je beter in de wielen rijden. Ik hoop dat ik de show heb verzorgd. Hopelijk was het een goede koers om naar te kijken.''
