WN Redactie
Manon Bakker heeft woensdag in de Superprestige van Niel een einde gemaakt aan een lange periode zonder grote overwinning. De Nederlandse profiteerde optimaal van de afwezigheid van wereldkampioene Lucinda Brand en was op het loodzware modderparcours de sterkste. Het betekende haar eerste zege in een klassementscross in drie jaar, maar na afloop gingen haar gedachten vooral uit naar Tofik Beshir. Het negentienjarige Ethiopische veldrittalent raakte vorige maand zwaargewond bij een trainingsongeval en wacht een lange revalidatie.
Bakker leerde Beshir kennen tijdens haar verblijf in de Verenigde Staten, waar ze zich voorbereidde op het Europese veldritseizoen. De jonge Ethiopiër maakte daar indruk met zijn prestaties en stond op het punt om voor het eerst de overstap naar Europese wedstrijden te maken, totdat hij tijdens een training werd aangereden. Zijn verwondingen zijn zo ernstig dat voorlopig onduidelijk is of hij zijn wielercarrière ooit kan hervatten.
Bakker draagt overwinning op aan zwaargewonde Beshir
De Nederlandse reed in Niel met een armband waarop de naam van Beshir stond en vertelde na afloop waarom zijn situatie haar zo bezighoudt. “Hij zou dit jaar voor de eerste keer naar Europa komen, dus nu neem ik hem iedere cross mee”, verklaarde Bakker in het flashinterview. “Deze zege is dus ook een beetje voor hem.”
Dat ze haar eerste Belgische overwinning juist in Niel zou boeken, had Bakker vooraf niet verwacht. Hoewel ze de afgelopen weken regelmatig goede resultaten behaalde, behoorde ze niet tot de uitgesproken favorieten. Toen bekend werd dat Brand niet zou starten, besefte ze echter dat er een bijzondere mogelijkheid lag. “Ook voor mij is dit zeker een verrassing. Maar toen ik hoorde dat Lucinda uitviel, dacht ik: ‘Als je één kans krijgt, moet je hem pakken.’ Ik ging er vol voor en aan het eind was ik helemaal op.”
Eindelijk af van bijzonder record
Het modderige parcours vergde bijzonder veel van Bakker, die voortdurend moest wisselen tussen lopen en fietsen. Daarbij verliep niet alles vlekkeloos, maar op de stukken waar ze kon blijven rijden, wist ze telkens opnieuw afstand te nemen van haar concurrentes. “Je moest zó vaak op en af de fiets. Soms klikte ik een keer niet goed in en maakte ik weer een foutje”, blikte ze terug. “Maar ik wist wel dat ik in het fietsgedeelte de kloof telkens weer wat groter kon maken. In het begin ging het lopen ook wel goed, maar aan het eind kon ik dat niet meer volhouden.”
Met haar overwinning kwam bovendien een einde aan een opvallende reeks ereplaatsen zonder zege op Belgische bodem. Bakker was al verschillende keren dicht bij succes geweest, maar moest telkens iemand anders voorlaten. “Deze zege betekent veel voor mij. Ik heb in België lang het record gehad van de meeste podiumplaatsen zonder een overwinning. Daar ben ik eindelijk van af!”
Voor Bakker betekende het een bijzonder welkom succes na drie jaar zonder overwinning in een klassementscross. Toch kreeg haar triomf door de situatie van Beshir een extra betekenis, waarbij de Nederlandse hoopt dat haar zwaargewonde collega uiteindelijk ook zelf weer op de fiets kan stappen.
