WN Redactie
Andreas Leknessund heeft vrijdag een bijzonder knappe overwinning geboekt in de Vuelta a España. De 27-jarige Noor hield in de zevende etappe stand na een loodzware vlucht die vrijwel vanaf de start werd ingezet. In de finale rekende Leknessund op de slotklim af met Wout van Aert, die lange tijd samen met de Noor voorop reed en onderweg bovendien uitstekende zaken deed voor het puntenklassement.
Vooraf was de grote vraag of Tadej Pogačar deze keer bereid zou zijn om de vluchters hun gang te laten gaan. De Sloveen had in de voorbije dagen al drie etappezeges verzameld en dus hoopten de concurrenten dat hij in deze zware rit eindelijk wat ruimte zou laten. Met vijf beklimmingen en de Valdelinares als slotstuk was het parcours daar in ieder geval uitermate geschikt voor. De laatste klim was 9,8 kilometer lang en gemiddeld 5,9 procent steil.
LEES OOK: Bijltjesdag in Vuelta: Alpecin krijgt rake klappen, elftal geeft op
Van Aert trekt meteen ten aanvalVan wachten was bij Van Aert geen sprake. Vrijwel onmiddellijk na de start trok de Belg, die vrijdag in de groene puntentrui reed, ten aanval. Milan Vader en Andreas Leknessund sprongen mee en het trio kreeg opvallend snel een flinke voorsprong. Het verschil liep op tot bijna drie minuten, waarna het peloton plots wakker schoot.
XDS Astana zette de achtervolging in en trok het peloton volledig op een lint. De voorsprong van de drie leiders slonk daardoor snel tot ongeveer één minuut. Ironisch genoeg miste de ploeg van Alexander Vinokourov kort daarna zelf de beslissende slag. Alexey Lutsenko, Tobias Halland Johannessen en Eddie Dunbar probeerden vanuit het peloton de oversteek te maken. Vader moest ondertussen vooraan lossen, omdat het hoge tempo zijn tol begon te eisen.
Ook achter het drietal ontstond vervolgens een grote groep van 22 renners die de sprong naar voren wilde maken. Daar zaten onder anderen Bruno Armirail, Léo Bisiaux, Pello Bilbao, Jakob Omrzel, Mads Pedersen, Valentin Paret-Peintre, Filippo Zana, Koen Bouwman, Finlay Pickering, Marco Brenner en Larry Warbasse bij. De samenwerking liep echter allesbehalve gesmeerd. De groep was simpelweg te groot en te veel renners hielden hun kaarten tegen de borst.
Vooraan lukte het Johannessen, Lutsenko en Dunbar wel om de aansluiting met Van Aert en Leknessund te maken. Daarmee kregen we uiteindelijk vijf leiders. De grote groep daarachter bleef op ongeveer een minuut hangen en verloor steeds meer terrein. Voor Van Aert was het ondertussen al een bijzonder lucratieve dag: de Belg pakte onderweg de tussensprint en verstevigde zo zijn positie in het puntenklassement.
Leknessund maakt het verschil op Valdelinares
Met nog dertig kilometer te gaan werd duidelijk dat de vijf vluchters serieus mochten beginnen dromen van de overwinning. De achtervolgers kwamen niet dichter en ook het peloton zag zijn achterstand verder oplopen. Met bijna zeven minuten voorsprong begonnen de vijf aan de loodzware slotfase, waarin het parcours vrijwel voortdurend omhoog liep.
Op de eerste klim van de finale bleef de groep nog bij elkaar. Van Aert liet opnieuw zijn snelheid zien en pakte ook daar de volle buit, maar op de Valdelinares veranderde het verhaal volledig. De Noor Leknessund trok stevig door en zorgde ervoor dat de groep uit elkaar begon te vallen.
Aanvankelijk leek het erop dat Leknessund zijn ploeggenoot Johannessen naar de overwinning wilde loodsen. De Noor bleek echter zelf over de beste benen te beschikken. Toen Lutsenko probeerde het ontstane gat te dichten, kreeg Johannessen de perfecte kans om af te wachten. Van Aert wist zich nog een weg terug te knokken, maar op dat moment was Leknessund al een halve minuut uitgelopen.
De Noor reed vervolgens onverstoorbaar richting de finish en maakte zijn solo helemaal af. Leknessund kon nauwelijks geloven dat hij juist op deze dag de overwinning pakte. In Noorwegen was vrijdag het nieuws binnengekomen dat koning Harald V was overleden, waardoor de ritzege voor Leknessund een bijzonder emotionele betekenis kreeg. Achter hem maakte Johannessen het Noorse feest compleet, terwijl Van Aert genoegen moest nemen met een podiumplaats.
Ook achter de vluchters kregen we nog een kleine strijd bij de klassementsrenners. Decathlon CMA CGM probeerde op de slotklim met Felix Gall het tempo op te voeren, maar Pogačar bleek opnieuw niet te kraken. De Oostenrijker probeerde op enkele kilometers van de top nog een aanval te plaatsen, maar de rode trui reageerde zonder problemen en wist uiteindelijk zelfs opnieuw wat tijd te winnen. De kleine kwetsbaarheid die Pogačar een dag eerder liet zien, lijkt daarmee alweer verleden tijd.
