Stan Strubbe
De rentree van Wout van Aert kon nauwelijks beter verlopen. De Belg won meteen de openingsetappe van de Ronde van Denemarken, maar achter die overwinning ging een veel complexer koersverhaal schuil dan de uitslag doet vermoeden.
LEES OOK: Van Aert onthult waarom hij niet kon meesprinten in slotetappe
Precies zoals geplandVisma | Lease a Bike had de finale vooraf tot in de puntjes uitgetekend. Niet Van Aert moest als eerste reageren op de beslissende aanval, wel een ploegmaat. Daardoor kon de Belgische kopman rustig afwachten terwijl de concurrentie energie verspilde in de achtervolging.
Toen het juiste moment aanbrak, zette Van Aert zelf de achtervolging in op de laatste beklimming. Met één krachtige versnelling reed hij samen met Søren Kragh Andersen het gat dicht naar de kopgroep, waarna hij zich in een ideale uitgangspositie voor de sprint nestelde.
Dat was volgens Van Aert geen toeval, maar exact zoals het vooraf was afgesproken. "Het plan was dat Christophe of een van de andere jongens mee zou springen. Zo kon ik mijn krachten sparen en dat werkte prima. Ik kende de finale bovendien nog uit 2018, dus ik wist precies op welk punt ik het verschil kon maken. Qua explosiviteit zit het in ieder geval goed."
Bijna een heel ander verhaal
Dat de Belg uiteindelijk met de handen in de lucht over de meet kwam, was nochtans allesbehalve vanzelfsprekend. Ruim zeventig kilometer voor de finish leek zijn rentree immers een dramatische wending te nemen toen een zware valpartij het peloton uiteenrukte.
Van Aert zat midden in de chaos en had nauwelijks een uitweg, maar ontsnapte uiteindelijk zonder ernstige schade. "Er was onderweg behoorlijk wat hectiek door een dreigende waaierslag, al had ik zelf wel het gevoel dat het zo'n vaart niet zou lopen. Bij die valpartij zat ik midden in het peloton en kon ik geen kant op. Gelukkig wist ik min of meer overeind te blijven."
Misschien nog belangrijker dan de ritzege zelf was het gevoel waarmee hij de dag afsloot. De elleboog, die hem eerder deze zomer nog dwong de Tour te missen, hield probleemloos stand. "Dit geeft veel voldoening. Het was vandaag af en toe wel wat ellebogenwerk, maar gelukkig heb ik geen last van mijn elleboog gehad. Morgen is het doel vooral vasthouden wat we nu hebben."
