Kevin De Jonghe
Nu zijn we wel al vaker net niet – of net wél – van onze stoel gevallen bij de prestaties van Mathieu van der Poel, maar afgelopen zondag sloeg toch weer alles. MVDP wist een sprinnend peloton af te houden op weg naar glorie op de Champs Elysees. In het spoor van Wout van Aert, op meerdere vlakken…
LEES OOK: Wout van Aert begint met valse noot aan WK-trip
In de voetsporen van Van AertDe manier waarop Van der Poel uiteindelijk kon triomferen, daar kan iedereen enkel maar zijn petje voor afzetten. Stikkapot zat hij, na wat een zo goed als onmogelijke en eigenlijk wanhoopspoging bleek. Niets was minder waar.
“De twee groten uit het klassieke werk tegen een jagend peloton! Absolute waanzin en promotie voor de sport. Hij ging op meer dan 500 meter van de finish aan, licht bergop ook. Chapeau”, kon ook Jan Bakelants zijn bewondering niet wegsteken.
Hij zag in het verhaal ook meteen een gelijkenis bij vorig jaar. “Hij is de enige die Pogacar echt tot het gaatje heeft kunnen drijven in een inspanning bergop, net als Wout van Aert vorig jaar”, stipte Bakelants immers terecht aan.
“Met alle respect, maar daar is niemand anders in geslaagd deze Tour. En dan zie je dat Pogacar echt op z’n tanden moet bijten tot het einde om op dat wiel te blijven. Gelukkig maar voor Mathieu, want het is Pogacar die Van der Poel helpt winnen.”
Hoe is het mogelijk?
We kregen hoe dan ook een spektakel van jewelste daar op de slotdag in Parijs, intussen is zowat iedereen overtuigd dat Montmartre in het parcours moet blijven. Mark Uytterhoeven vraag zich luidop af hoe het mogelijk is dat dit nog niet eerder gebeurde.
“Hoe is het mogelijk dat het 50 jaar heeft geduurd voor er iemand, dankzij de Olympische Spelen, op het idee is gekomen om die Montmartre erin te steken?”, klonk het bij Congé Payé. “Vroeger interesseerde die slotrit me niet, op de sprint na. Nu is dat een prachtige koers, één van de mooisten. Ook omdat het zo gebald is.”
