Marianne Vos heeft tijdens een bijzonder weerzien met Lizzie Deignan een prachtig compliment gekregen. De twee wielerlegendes blikten voor TNT Sports terug op de olympische wegwedstrijd van 2012 in Londen, waarin Vos na een spannende finale het goud veroverde. Deignan moest destijds voor eigen publiek genoegen nemen met zilver, maar heeft nog altijd enorme bewondering voor haar voormalige rivale. Ook voor Vos zelf blijkt die overwinning veertien jaar later nog altijd een bijzondere betekenis te hebben.
Vos was in 2012 op 25-jarige leeftijd al een van de grootste namen in het vrouwenwielrennen. De Nederlandse won dat seizoen onder meer de Giro d'Italia en gold op de Olympische Spelen als topfavoriete. Met Deignan, die destijds nog onder haar meisjesnaam Armitstead koerste, trof ze in Londen echter een tegenstandster die voor eigen publiek bijzonder gemotiveerd was.

In de finale bleven Vos en Deignan samen met de Oekraïense Olga Zabelinskaya over. Hoewel de drie rensters zeker waren van een medaille, draaide het volgens de Britse vooral om de strijd tussen haarzelf en Vos. Deignan probeerde zo lang mogelijk in het wiel van de Nederlandse te blijven, in de hoop haar in de sprint te kunnen verrassen.
Deignan had niet door hoe nerveus Vos was
Tijdens het gezamenlijke terugblikken vertelt Vos dat ze destijds ontzettend nerveus was. Voor Deignan is dat een opvallende bekentenis, aangezien ze haar Nederlandse concurrente juist als de grote favoriete beschouwde. Achteraf had de Britse graag geweten dat ook Vos zo met de spanning worstelde.
De beelden van de finale maken duidelijk hoe klein de verschillen waren. Deignan zag haar kans op goud verdwijnen toen ze in de slotmeters richting de hekken werd gedwongen, waarna Vos in de stromende regen de sprint won. Toch kijkt de Britse met bijzonder warme gevoelens op de wedstrijd terug. Ze had naar eigen zeggen nooit durven dromen dat ze op zo'n belangrijk moment met haar grote voorbeeld om de overwinning zou strijden.
Vos krijgt bijzonder compliment van Deignan
“Jij was en bent nog steeds de GOAT”, vertelt Deignan aan Vos, waarmee ze duidelijk maakt dat ze haar voormalige rivale nog altijd als de beste wielrenster aller tijden beschouwt. Hoewel ze zelf geen goud veroverde, voelde de zilveren medaille voor de Britse bijna als een overwinning.

Ook Vos hoeft niet lang na te denken over de betekenis van die bewuste dag in Londen. Ondanks haar honderden overwinningen, wereldtitels en andere grote successen staat de olympische titel nog altijd bovenaan. “Het is voor mij nog steeds het beste moment uit mijn carrière”, benadrukt de Nederlandse. Deignan sluit zich daar grotendeels bij aan: “Ik won niet”, erkent ze, maar de wedstrijd behoort voor haar eveneens tot de absolute hoogtepunten van haar loopbaan.
WN Redactie