Stan Strubbe
Wout van Aert verscheen deze zomer noodgedwongen niet aan de start van de Tour de France. Enkele weken later doet de Belgische topper voor het eerst uitgebreid zijn verhaal over de medische problemen die hem maandenlang uit zijn ritme haalden.
LEES OOK: Zorgen om Toon Aerts: complicatie zorgt voor nieuwe operatie
"Ik had de ernst totaal onderschat"Terwijl hij zich op hoogtestage voorbereidt op de Ronde van Denemarken, De Vuelta en het WK, keek Van Aert in een gesprek met Het Nieuwsblad terug op de periode waarin een ogenschijnlijk gewone ontsteking veel ernstiger bleek dan aanvankelijk gedacht.
Na zijn opgave in TARA voelde de renner van Visma | Lease a Bike zich steeds slechter. "Mijn arm zag echt rood en stond opgezwollen van mijn hand tot aan mijn oksel. Probleem was dat ik zoiets nog nooit had meegemaakt. Ik voelde me niet goed, maar zeker ook niet doodziek. Ik heb die signalen wat onderschat."
De situatie verslechterde ondanks een antibioticakuur, waarna een operatie noodzakelijk werd. "Toen bleek dat mijn ontstekingswaarden ondanks antibiotica bleven stijgen, heeft Steven Claes onmiddellijk beslist om te opereren. Ik moest overnachten in het ziekenhuis en nadien elke twee dagen op controle. Toen begon het me wel te dagen dat er meer aan de hand was dan een kleine ontsteking."
Van ritzege naar ziekenhuis
Wat de hele situatie volgens Van Aert extra vreemd maakte, was dat hij kort voordien nog een etappe had gewonnen in de Dauphiné. Achteraf bleek dat hij toen al met de infectie rondreed.
"Het is een beetje waanzinnig hoe dat allemaal gelopen is. Tijdens die etappe had ik bij alle putten en oneffenheden best veel last van mijn elleboog. Ik dacht alleen maar: 'Hmm, vervelend, maar ik ga toch proberen mijn sprint te doen.' Dat lukte dus nog vrij goed ook."
Nog geen etmaal later sloeg alles om. "'s Nachts ben ik koortsig geworden en vierentwintig uur later lag ik in het ziekenhuis van Herentals met echt heel veel pijn. Bizar verhaal: het ene moment voelde het als iets super lokaal, een dag later was mijn hele lichaam onder de voet."
De gevolgen liet Van Aert ook tijdens zijn revalidatie nog lang voelen. "Ik heb veel meer conditie verloren dan gehoopt. De antibiotica heeft er echt ingehakt. Ik heb heel hard moeten werken om gewoon op een normaal basisniveau te komen. Dat was geen leuke periode. Er waren veel trainingen waarbij ik stikkapot thuiskwam."
