WN Redactie
De eerste Tourweek zit er bijna op, maar rustig naar de rustdag fietsen is er niet bij. De negende etappe van Malemort naar Ussel is door de extreme hitte weliswaar met dertig kilometer ingekort, maar het blijft een rit die schreeuwt om aanvallers. Geen dag voor de pure sprinters, geen dag waarop de klassementsmannen normaal gesproken de koers volledig naar hun hand willen zetten, maar wél een dag waarop sterke motoren, puncheurs en klassieke types hun kans ruiken.
Na twee opeenvolgende sprintdagen is het decor compleet anders. Tim Merlier heeft zijn Tour helemaal op gang getrokken, Mads Pedersen rijdt stevig in het groen en Mathieu van der Poel zoekt nog altijd naar zijn eerste echte eigen moment in deze ronde. Juist voor dat type renner ligt er zondag een kans. Heuvelachtig, warm, nerveus en met de rustdag in zicht: dit is het soort Tourrit waarin de benen niet alleen tellen, maar ook de goesting.
De grote vraag is wie er nog iets over heeft. De hitte vreet al dagen aan het peloton, de Tourmalet zit nog in de benen en de sprinttreinen hebben twee dagen lang vol moeten werken. Op weg naar Ussel zal niemand zomaar controle willen nemen. De kans op een grote vlucht is dus bijzonder groot.
LEES OOK: Tour: Favorieten etappe 8 - Weer een Belg die juicht?
Ingekort, maar nog altijd lastig genoegDe etappe start in Malemort, vlak bij Brive-la-Gaillarde. Door de hittemaatregelen is het eerste deel van het oorspronkelijke parcours aangepast, maar wie denkt dat de rit daardoor simpel is geworden, vergist zich. Zelfs na de inkorting blijven er nog altijd bijna drieduizend hoogtemeters over. Dat is veel te zwaar voor een gewone massasprint en lastig genoeg om een vlucht volledig uit elkaar te trekken.
Het parcours golft vrijwel de hele dag. De Côte de Miel is vroeg in de rit al een eerste lange opwarmer, maar de echte selectie volgt in het middenrif van de etappe. De Côte de Naves, de Suc au May en de Côte de la Croix du Pey vormen samen een opeenvolging van hellingen waarop het tempo flink omhoog kan. Vooral de Suc au May, met bijna vier kilometer aan ruim zeven procent, is lastig genoeg om pure sprinters en mindere klimmers definitief overboord te gooien.
Daarna is het nog lang niet gedaan. De finale richting Ussel blijft voortdurend op en af gaan. Mont Bessou ligt op ongeveer 24 kilometer van de finish en is kort, maar steil genoeg om een vlucht opnieuw te doen breken. Vervolgens loopt de weg richting Meymac nog een paar kilometer omhoog, voordat de renners via een snelle en nerveuze slotfase richting Ussel trekken.
Ook de aankomst zelf is niet volledig vlak. Na de oversteek van La Diège loopt de weg in de laatste honderden meters nog licht op. Geen muur, geen echte punchfinish, maar wel genoeg om vermoeide benen pijn te doen. Wie hier met een klein groepje aankomt, moet dus niet alleen snel zijn, maar ook na 155 kilometer hitte en heuvels nog explosief genoeg zijn.
Een dag voor een grote vlucht
Alles wijst richting een vroege of halfvroege vlucht die voor de ritzege mag gaan. UAE Team Emirates-XRG heeft met Tadej Pogačar het geel, maar hoeft op deze dag geen verantwoordelijkheid te nemen voor de overwinning. Sterker nog: de ploeg zal het waarschijnlijk prima vinden als een groep zonder klassementsgevaar minuten pakt. Zo kan Pogačar richting de rustdag zonder onnodige inspanning.
Ook Visma | Lease a Bike, Red Bull-BORA-hansgrohe en Decathlon CMA CGM zullen vooral hun kopmannen willen beschermen. De rit is lastig, maar niet zwaar genoeg om als klassementsploeg alles open te breken. Daarvoor zijn de beklimmingen te kort en ligt de finish te ver na de zwaarste stroken. De opdracht voor de favorieten is vooral simpel: niet vallen, niet uitdrogen, geen tijd verliezen.
Daarmee ligt de bal bij ploegen als Lidl-Trek, Alpecin-Premier Tech, Tudor, EF Education-EasyPost, Jayco AlUla en Red Bull-BORA-hansgrohe. Zij hebben renners die perfect passen bij dit profiel, maar ook de luxe om meerdere kaarten uit te spelen. Zeker Lidl-Trek springt in het oog. De ploeg won al met Mads Pedersen in Foix, heeft de groene trui stevig in handen en beschikt met Mathias Vacek en Quinn Simmons over twee andere mannen die deze rit met rood zullen hebben aangekruist.
De vlucht kan groot worden. Twintig, dertig of zelfs veertig renners zou niet verbazen. En dan wordt het een ander soort koers. Niet één ploeg die controleert, maar bondjes, tegenaanvallen, mannen die niet willen rijden omdat er een ploeggenoot achter zit en aanvallers die al op zestig kilometer van de streep proberen de groep te verkleinen.
Dat is precies waarom deze rit zo interessant is. De winnaar hoeft niet per se de allersterkste renner op papier te zijn. Het kan ook de renner zijn die op het juiste moment meegaat, niet te veel hoeft te werken en in Ussel nog één versnelling over heeft.
Pedersen is de meest logische topfavoriet
★★★★ Mads Pedersen
Mads Pedersen krijgt vier sterren. Dat zegt alles over zijn vorm, maar ook over het parcours. De Deen heeft in deze Tour al bewezen dat hij dit soort overgangsritten kan winnen. In Foix was hij de sterkste na een lange, lastige dag, terwijl Lidl-Trek daar als ploeg misschien wel de indrukwekkendste collectieve prestatie van de eerste week neerzette.
Pedersen rijdt bovendien in het groen. Dat betekent dat hij onderweg belang heeft bij de tussensprint, maar ook bij de punten aan de finish. Deze rit levert geen zeventig punten op zoals een vlakke sprintetappe, maar nog altijd genoeg om zijn positie in het puntenklassement verder te verstevigen. Hij heeft dus alle reden om mee te zitten in de juiste groep.
Het parcours is zwaar, maar niet té zwaar. Dat is precies waar Pedersen van houdt. Er liggen genoeg klimmetjes om pure sprinters te lossen, maar geen lange cols waarop de pure klimmers hem normaal gesproken definitief uit de wielen rijden. Als hij de finale met een groepje overleeft, is hij bijna altijd een van de snelste mannen.
Zijn grootste probleem is dat iedereen dat weet. Niemand wil met Pedersen naar de streep. Dat kan hem kwetsbaar maken, zeker als de aanvallen elkaar in de laatste dertig kilometer opvolgen. Maar met Vacek en Simmons in dezelfde ploeg heeft Lidl-Trek een oplossing. Pedersen hoeft niet op alles zelf te reageren. En dat maakt hem misschien juist nog gevaarlijker.
Van der Poel en Vacek als grootste uitdagers
★★★ Mathieu van der Poel
Mathieu van der Poel heeft nog niet de Tour gereden waar veel Nederlandse fans op hoopten. Hij werkte sterk voor Jasper Philipsen in de sprints, maar als kopman voor eigen kansen zagen we hem nog niet écht. Zondag kan dat veranderen. Dit is de eerste rit die op papier volledig past bij een goede Van der Poel.
Korte en middellange hellingen, veel koersdynamiek, geen lange slotklim en een finale waarin kracht, techniek en positionering belangrijk zijn: het zijn allemaal ingrediënten die hem normaal gesproken uitstekend liggen. Als Van der Poel de juiste vlucht haalt en de hitte goed verteert, hoeft hij voor niemand bang te zijn.
Toch staat hij niet bovenaan. Daarvoor zijn er te veel vraagtekens. Van der Poel oogde nog niet als de renner die met speels gemak een hele koers naar zijn hand zet. Bovendien zal hij in een kopgroep nooit vrijheid krijgen. Iedereen kent zijn naam, zijn sprint en zijn vermogen om op korte hellingen een groep uit elkaar te trekken. Als hij beweegt, gaat de halve kopgroep mee.
Daarom wordt timing cruciaal. Van der Poel moet niet alleen sterk zijn, maar ook slim. Wachten tot de finale kan gevaarlijk zijn als Lidl-Trek met meerdere mannen begint te spelen. Te vroeg aanvallen kost in deze hitte dan weer ontzettend veel energie. Maar als de echte benen er zijn, is dit absoluut een dag waarop hij zijn Tour kan redden.
★★★ Mathias Vacek
Mathias Vacek is misschien wel de meest complete renner voor deze rit. De Tsjech kan tijdrijden, klimmen, sprinten, klassiekers rijden en in een chaotische finale zijn positie vasthouden. Hij werd dit jaar derde in de Ronde van Zwitserland en liet in deze Tour al meermaals zien dat zijn vorm uitstekend is.
Bij Lidl-Trek is hij een luxeprobleem. Pedersen is de kopman voor deze rit, Simmons is de aanvaller die van ver kan gaan en Vacek is de alleskunner die bijna elk scenario aankan. Juist daardoor kan hij gevaarlijk worden. Als de kopgroep naar Pedersen kijkt, kan Vacek wegrijden. Als Simmons wordt teruggepakt, kan Vacek counteren. En als het toch op een kleine sprint aankomt, is hij snel genoeg om te winnen.
Het enige vraagteken is de rolverdeling. Mag Vacek volledig voor eigen kans gaan, of rijdt hij in dienst van Pedersen? In een rit als deze is dat onderscheid vaak minder hard dan het lijkt. De koers bepaalt vanzelf wie er op het juiste moment in de juiste positie zit. En als dat Vacek is, kan hij zomaar een van de mooiste zeges van zijn carrière pakken.
Simmons, Van Gils en Abrahamsen: aanval als wapen
★★ Quinn Simmons
Quinn Simmons is gemaakt voor dit soort dagen. De Amerikaanse kampioen rijdt graag in de aanval, kan heuvels verteren, heeft een enorme motor en is niet bang om van ver te gaan. In de rit naar Foix was hij al een van de bepalende mannen in het ploegenspel van Lidl-Trek, en ook zondag ligt er een parcours dat hem uitnodigt om vroeg te bewegen.
Simmons hoeft niet te wachten op de laatste kilometer. Sterker nog: dat moet hij waarschijnlijk juist niet doen. Tegen Pedersen, Van der Poel of Matthews is hij in een sprint niet kansloos, maar ook niet de veiligste keuze. Zijn beste kans ligt in een harde koers waarin hij de groep al op de Suc au May of Croix du Pey uitdund en vervolgens op kracht doorrijdt.
Zijn voordeel is dat hij met Pedersen en Vacek twee ploeggenoten heeft die de rest van de vlucht nerveus maken. Niemand wil Lidl-Trek met drie man naar de finale laten gaan. Maar precies daardoor kan Simmons profiteren van een moment waarop anderen aarzelen.
Maxim Van Gils is een van de meest interessante Belgische namen voor deze rit. De renner van Red Bull-BORA-hansgrohe heeft punch, klimvermogen en genoeg snelheid om een uitgedunde groep af te maken. Het parcours richting Ussel ligt hem uitstekend, zeker als de koers niet volledig ontploft op de langere hellingen.
De vraag is vooral hoeveel vrijheid hij krijgt. Red Bull-BORA-hansgrohe rijdt met klassementsambities voor Remco Evenepoel en Florian Lipowitz, en de ploeg zal niet willen dat belangrijke helpers onnodig worden opgebrand. Maar Van Gils is geen gewone knecht. Dit soort ritten zijn precies waarom je hem meeneemt naar de Tour.
Als hij in de juiste vlucht zit, hoeft hij voor weinig renners onder te doen. Hij kan mee bergop, kan zelf aanvallen en is in een sprint na een zware dag gevaarlijk. Voor de ritzege is hij afhankelijk van ploegvrijheid, maar op pure kwaliteiten hoort hij hoog in de lijst.
★★ Jonas Abrahamsen
Jonas Abrahamsen is het prototype van de renner die je in elke overgangsrit moet opschrijven. Hij houdt van aanvallen, is niet bang om energie te verspillen en lijkt in de Tour altijd nog een beetje extra te groeien. In ritten waarin de sprintersploegen niet controleren en de klassementsploegen geen zin hebben, is hij bijna automatisch een kandidaat.
Abrahamsen heeft bovendien een groot voordeel: hij koerst zonder complexen. Waar sommige renners wachten op het perfecte moment, maakt hij het moment vaak zelf. Dat kan hem duur komen te staan, maar het maakt hem ook gevaarlijk. In een rit met hitte, korte klimmetjes en veel tactisch gedoe kan een vroege aanval zomaar het verschil maken.
Hij is geen topfavoriet als het op een sprint aankomt, maar hij kan een kopgroep slopen. En wie dat kan, hoort in Ussel bij de serieuze kanshebbers.
Matthews, Wellens, Healy en Campenaerts als slimme outsiders
★ Michael Matthews
Michael Matthews is op papier een perfecte renner voor deze finale. Hij kan heuvels overleven, is snel aan de meet en weet hoe je een lastige Tourrit moet lezen. De Australiër is niet meer de vanzelfsprekende topfavoriet van vroeger, maar dat maakt hem juist gevaarlijk. Minder ogen op hem, meer ruimte om te profiteren.
Jayco AlUla heeft met Mauro Schmid en Luke Plapp meerdere opties, maar Matthews is de man voor een aankomst in een kleine groep. Als de koers hard is maar niet extreem selectief, komt hij vanzelf naar voren. Hij hoeft geen solo te rijden. Hij moet vooral zorgen dat hij bij de juiste mannen zit wanneer de laatste aanval wordt geplaatst.
★ Tim Wellens
Tim Wellens is een naam die je in zo’n hitte-etappe nooit moet vergeten. De Belg is ervaren, sluw en sterk op glooiende wegen. Bovendien is hij bij UAE Team Emirates-XRG niet de man die de hele dag het geel hoeft te verdedigen. Als Pogačar veilig zit en de juiste vlucht geen gevaar vormt, kan Wellens vrijheid krijgen.
Dit parcours past bij zijn manier van koersen. Korte hellingen, wisselend tempo, een finale waarin je op gevoel moet rijden en niet alleen op wattages. Wellens hoeft niet de snelste te zijn in Ussel. Hij moet vooral een moment vinden waarop de rest naar elkaar kijkt. Dat is precies waar hij goed in is.
★ Ben Healy
Ben Healy is nog altijd op zoek naar die ene echte flits in deze Tour. De Ier heeft het profiel om in overgangsritten te schitteren, maar moet de juiste situatie treffen. Hij rijdt het liefst offensief, liefst alleen, liefst op een moment waarop de rest denkt dat het nog te vroeg is.
De rit naar Ussel geeft hem die mogelijkheid. De Suc au May, Croix du Pey en de heuvels in de finale zijn niet lang genoeg om pure klimmers automatisch boven te laten drijven, maar wel zwaar genoeg voor Healy om druk te zetten. EF Education-EasyPost heeft met Alex Baudin, Michael Valgren en Sean Quinn ook andere kaarten, waardoor Healy niet alles zelf hoeft te dragen.
Zijn probleem is de sprint. Komt hij met Pedersen, Van der Poel of Matthews naar de streep, dan wordt het lastig. Healy zal dus moeten aanvallen. Maar dat is precies waarom hij zo gevaarlijk is.
★ Victor Campenaerts
Victor Campenaerts is misschien niet de eerste naam die in je opkomt bij een heuvelrit met bijna drieduizend hoogtemeters, maar juist daarom is hij interessant. De Belg heeft een enorme motor, is koersslim en weet als geen ander hoe je een ontsnapping moet uitspelen. In een rit waarin de finale na de laatste grote hindernis nog lang en rollend is, kan hij goud waard zijn.
Bij Visma | Lease a Bike zal de eerste opdracht altijd zijn om Jonas Vingegaard veilig te houden. Maar als een vlucht zonder klassementsgevaar vroeg vertrekt, is Campenaerts een logische man om mee te sturen. Hij kan een groep op gang houden, kan aanvallen op het vlakke en hoeft niet te wachten tot de steilste stroken.
Zijn winstkans hangt af van het koersverloop. In een explosieve finale tegen punchers wordt het lastig. In een tactische vlucht waarin iedereen naar Pedersen of Van der Poel kijkt, kan Campenaerts precies de renner zijn die op het verkeerde moment voor de rest wegrijdt.
De negende etappe is geen dag voor sprinters en waarschijnlijk ook geen dag voor de klassementsmannen. Het is een rit voor sterke renners met lef, inhoud en koersgevoel. De inkorting door de hitte verandert niets aan die essentie. Sterker nog: minder kilometers, maar nog steeds veel hoogtemeters en extreme warmte kunnen de rit alleen maar explosiever maken.
Pedersen is de meest logische favoriet, omdat hij vorm, snelheid, ploeg en motivatie combineert. Van der Poel krijgt eindelijk een parcours waarop hij zelf iets kan doen, terwijl Vacek, Simmons en de rest van Lidl-Trek opnieuw een tactisch meesterwerk kunnen proberen neer te leggen.
Wie naar Ussel kijkt, ziet geen gewone overgangsrit. Dit is een klassieker verstopt in de Tour, één dag voor de rustdag. En precies op dat soort dagen worden renners beloond die niet wachten tot de koers naar hen toe komt.
Favorieten WielerNieuws.be etappe 9 Tour de France 2026
★★★★ - Mads Pedersen
★★★ - Mathieu van der Poel, Mathias Vacek
★★ - Quinn Simmons, Maxim Van Gils, Jonas Abrahamsen
★ - Michael Matthews, Tim Wellens, Ben Healy, Victor Campenaerts
