Kevin De Jonghe
Het is was lang wachten, maar uiteindelijk werd het programma van Mathieu van der Poel afgelopen vrijdag dan toch wereldkundig gemaakt door Alpecin-Premier Tech. Zoals verwacht trekt hij naar de Ronde van Zwitserland vooraleer hij de Tour aandoet. Maar er is ook andermaal een flinke teleurstelling.
LEES OOK: Peloton kijkt op: Van der Poel verrast met plotse comeback
Andermaal geen NKWant zo is er op zijn programma ook dit jaar opnieuw geen speur te bevinden van het Nederlands kampioenschap op de weg. In tegenstelling tot in België zijn Nederlandse profs niet verplicht om daaraan deel te nemen, bij Van der Poel is het nu al sedert 2023 geleden dat hij aan de start kwam.
Ook op 28 juni van dit jaar zal de renner van Alpecin niet aanwezig zijn. Mogelijk zou dat te maken kunnen hebben met die laatste editie, waar hij toen flink in de tang werd genomen door (destijds) een duo van Visma-Lease a Bike.
Dylan van Baarle en Olav Kooij speelden het spel perfect, eerstgenoemde werd Nederlands kampioen, Van der Poel moest zelfs genoegen nemen met plaats 3. Het toont aan dat het tactische aspect op een nationaal kampioenschap zeer verschillend is van een gewone wedstrijd.
Al liep het ook enkele keren positief af voor Van der Poel. Zowel in 2018 – toen nog als absolute jonkie – en 2020 werd hij al eens Nederlands kampioen. Met de verandering van zijn status werd het echter duidelijk veel moeilijker om daar tot succes te komen.
Onbegrip in Nederland
Wat de precieze reden is voor Van der Poel om het Nederlands kampioenschap telkens – nu dus al 3 jaar op rij – over te slaan, is een goed bewaard geheim. Echter zorgt dat gegeven onvermijdelijk voor veel ongenoegen bij – voornamelijk Nederlandse – wielerfans. Dat valt te lezen op sociale media.
Zij vinden het immers onbegrijpelijk dat Van der Poel geen gooi wil doen naar de in hun ogen prachtige Nederlandse driekleur. Er wordt ook geopperd voor een verplichting, zoals dat in België het geval is. Bovendien zou Van der Poel in Nijmegen een parcours op zijn maat treffen.
Zo moeten de heren profs 15 keer een plaatselijke ronde afwerken van 10,7 kilometer, wat in totaal voor 2672 hoogtemeters zorgt. Met de Van Randwijckweg - 1,2 kilometer aan 6,5 procent gemiddeld - en de Oude Holleweg - 1 kilometer aan 7,5 procent gemiddeld - liggen er twee scherprechters op het parcours die Van der Poel als gegoten zouden moeten liggen.
En toegegeven: een kampioenentrui zorgt steeds voor iets speciaals in het peloton, maar Van der Poel lijkt er tot spijt van velen dus geen interesse in te tonen…
