WN Redactie
Wout van Aert heeft opnieuw laten zien dat hij op elk terrein uit de voeten kan. Een maand na zijn triomf in Parijs-Roubaix schreef de Belgische kopman van Team Visma | Lease a Bike zondag ook de Marly Grav op zijn naam. Op de gravelwegen van Zuid-Limburg was Van Aert veruit de sterkste, zelfs een onverwachte plaspauze onderweg bracht hem niet uit zijn ritme.
Voor Van Aert draaide de wedstrijd in de eerste plaats om plezier maken en zonder grote risico’s koersritme opdoen. Toch stond er uiteindelijk opnieuw geen maat op de Belg, die op ruim twintig kilometer van de finish met een indrukwekkende aanval iedereen uit het wiel reed.
Na afloop was Van Aert zichtbaar tevreden. Niet alleen met de overwinning, maar ook met het karakter van de wedstrijd, die volgens hem een totaal andere ervaring biedt dan een klassieke wegkoers.
LEES OOK: 'Wrijving tussen Van Aert en Evenepoel': concurrentie stookt vuurtje op
“Het was een zeer leuke, maar zware dag”Volgens Wout van Aert ontstond de eerste echte selectie al vroeg in de koers. De zware gravelstroken en het lastige parcours zorgden ervoor dat alleen de sterkste renners voorin overbleven.
“Het was een zeer leuke, maar ook wel zware dag”, vertelde Van Aert na afloop. “Er was al vrij snel sprake van een natuurlijke selectie.”
Toen zich eenmaal een elitegroep van vijf à zes renners had gevormd, werd de koers volgens de Belg een stuk overzichtelijker. “Het was niet meer een gevecht om in positie te zitten.”
Van Aert voelde dat hij nog een beslissende versnelling in de benen had en wachtte bewust op het juiste moment om toe te slaan.
“Ik had nog wel een aanval in de benen en besloot te wachten op een lastig moment in de koers.”
Geen risico’s nemen
De Belg benadrukte dat veiligheid een belangrijke rol speelde in zijn aanpak. Na een intens voorjaar wilde hij koste wat kost valpartijen en onnodige risico’s vermijden.
“Het grote doel was om uit de problemen te blijven”, legde Van Aert uit. “Om nu risico’s te nemen… Dat is het allemaal niet waard.”
Juist daarom besloot hij al vroeg de koers zelf in handen te nemen. Door vooraan te rijden en het tempo te bepalen, kon hij gevaarlijke situaties zoveel mogelijk vermijden.
Van Aert genoot zichtbaar van de unieke sfeer van het gravelracen. “Dit is echt totaal iets anders dan koersen op de weg. Het is heel gaaf om op dit soort wegen te koersen.”
Opvallende plaspauze onderweg
Op ruim dertig kilometer van de finish gebeurde nog een opmerkelijk moment. Van Aert liet zich plots uitzakken uit de kopgroep, niet vanwege materiaalpech of vermoeidheid, maar omdat hij dringend moest stoppen voor een sanitaire pauze.
Na afloop kon de Belg daar zelf smakelijk om lachen. “Ik moest echt heel nodig.”
Zijn uitleg was even eenvoudig als begrijpelijk. “Anders kun je ook geen goede finale rijden. Dan moet je wel.”
Zelfs die korte onderbreking bleek uiteindelijk geen enkel probleem. Niet veel later plaatste Van Aert zijn beslissende aanval en soleerde hij op indrukwekkende wijze naar opnieuw een mooie overwinning, tot groot enthousiasme van de vele Belgische supporters langs het parcours.
