Kevin De Jonghe
Het wielervoorjaar van 2026 zit er alweer op, eentje waarvan we opnieuw met volle teugen hebben genoten. Dat was ook het geval voor Mathieu van der Poel, die twee klassiekers mocht bijschrijven op zijn palmares. Al liep het in Parijs-Roubaix dan wel behoorlijk fout…
LEES OOK: Mads Pedersen dropt bom en kondigt afscheid als wielrenner aan
Ongeluk in RoubaixMet zeges in de Omloop Het Nieuwsblad en de E3 Saxo Classic – met daarnaast ook mooie ereplaatsen – kijkt Van der Poel evenwel tevreden terug op de afgelopen weken. Dat komt de Nederlander zelf te zeggen in een interview met het Spaanse AS.
“Ik denk dat ik tevreden kan zijn met wat ik bereikt heb. Ik was op het niveau dat ik wou. Natuurlijk had ik graag weer een Monument gewonnen, maar het zou onrealistisch zijn om te denken dat ik er elk jaar één win”, oordeelt Van der Poel.
“Ik had een van mijn beste lentes ooit, met een sterke voorbereiding, dus het is moeilijk om daar nog veel meer uit te halen. Bovendien heb je in die koersen soms ook gewoon wat geluk nodig om te winnen.”
Zo belanden we naadloos bij Parijs-Roubaix, waar een bizar schouwspel volgde na pech in het Bos van Wallers. Van der Poel neemt het zoals het is, ondanks het feit dat het natuurlijk bepalend was voor zijn resultaat in De Helleklassieker.
“Ja, zo is Roubaix: je hebt wat geluk nodig”, gaat hij verder. “Ik was een van de sterksten, maar net dat stuk (Bos van Wallers, nvdr) was dit jaar vervelend voor ons. De prestatie die ik daarna nog leverde geeft me motivatie, en daarom moet ik ondanks alles toch tevreden zijn dat ik niet heb gewonnen.”
Glorie in E3
Bovendien beweert Van der Poel dat zijn niveau nooit hoger heeft gelegen dan dit jaar. Dat bleek echter ook bij anderen – en al zeker bij Tadej Pogacar – het geval. “Ik denk dat mijn vorm beter was dan in 2025. Maar je kan enkel controleren wat je zelf doet. Dus ik probeer zo hard mogelijk te werken, want je kunt de vorm van anderen niet controleren.”
Naast de pech in Roubaix was er echter ook een fraaie zege in de E3, iets waar Van der Poel trots op terugkijkt. “Zonder twijfel een van mijn beste momenten van dit jaar, en een koers die ik heel graag rijd. Het lijkt misschien een minder voorjaar omdat ik geen Monument heb gewonnen, maar samen met Philipsen hebben we wel belangrijke zeges geboekt. Dus daar kunnen we tevreden over zijn”, besluit Van der Poel.
