WN Redactie
Remco Evenepoel heeft na zijn overwinning in de Amstel Gold Race niet alleen een klassieker op zijn naam geschreven, maar ook afgerekend met een oud gevoel. In de finale kreeg hij opnieuw Mattias Skjelmose tegenover zich, maar dit keer trok hij wél aan het langste eind.
De flashbacks naar vorig jaar waren onvermijdelijk, gaf Evenepoel zelf toe. Toen moest hij nog vrede nemen met een plek achter de Deen, nu draaide hij de rollen volledig om.
LEES OOK: Slimme tip: maak WielerNieuws jouw vaste bron op Google
“Ik voelde dat ik sterker was”In de finale groeide het vertrouwen bij Evenepoel met elke kilometer. “Ik voelde me beter dan vorig jaar in de finale”, klonk het na afloop. “Op de beklimmingen merkte ik dat hij op de limiet zat.”
Het verschil zat volgens de Belg niet alleen in de benen, maar ook in het gevoel. “Toen we net wegreden was hij nog sterk, maar hoe verder we gingen, hoe meer ik voelde dat ik de sterkste was. Dat gaf vertrouwen richting de sprint.”
En dat vertrouwen werd niet beschaamd. In de tweestrijd sprintte Evenepoel overtuigend naar de overwinning.
Ploegwerk als fundament
De basis voor die zege werd eerder gelegd, benadrukte hij. De controle van zijn ploeg, Red Bull-BORA-hansgrohe, was cruciaal in de aanloop naar de finale.
“Danny van Poppel en Tim van Dijke hebben het peloton lang gecontroleerd. Daarna ben ik perfect afgezet voor de beklimmingen. Ik ben trots dat ik het werk van de ploeg heb kunnen afmaken.”
Zelf hield Evenepoel het hoofd koel, ook in lastige omstandigheden. “Met de regen was het niet makkelijk, maar ik voelde me goed. Dan weet je dat er iets mogelijk is.”
Meer dan ‘gewoon’ een zege
Voor Evenepoel betekent deze overwinning meer dan enkel een nieuwe lijn op zijn palmares. “Dit is mijn mooiste overwinning van het jaar. Deze koers staat net onder de monumenten, dus dit is een hele mooie.”
De honger lijkt daarmee nog lang niet gestild. De blik gaat al voorzichtig richting de volgende afspraak: de Waalse Pijl.
“Dat moeten we nog bekijken. We analyseren eerst deze koers en zien dan hoe het herstel verloopt. Maar ik voel me goed, dus hopelijk kan ik starten.”
Met zijn vorm en vertrouwen lijkt Evenepoel in ieder geval klaar voor meer.
