WN Redactie
De zestigste editie van de Amstel Gold Race staat in het teken van afscheid en vernieuwing. Leo van Vliet zwaait af als koersdirecteur, terwijl Remco Evenepoel zich opmaakt om zijn stempel te drukken op de grootste Nederlandse klassieker. Zonder een aantal absolute wereldtoppers ligt de koers meer dan ooit open, maar tegelijk lijkt er één man bovenuit te steken.
LEES OOK: Slimme tip: maak WielerNieuws jouw vaste bron op Google
Herinneringen aan spektakel in 2025De vorige editie leverde een van de meest beklijvende finales van de afgelopen jaren op. Tadej Pogačar leek na een versnelling op de Kruisberg op weg naar de zege, maar kreeg het gezelschap van Remco Evenepoel en Mattias Skjelmose.
Wat volgde was een zenuwslopende finale waarin het trio samen naar de Cauberg trok. In de sprint leek Evenepoel het af te maken, maar zowel Pogačar als Skjelmose kwamen er nog over. De Deen zorgde uiteindelijk voor een verrassende overwinning.
Bekende finale, vertrouwd recept
Aan het parcours is weinig veranderd. De Amstel blijft een opeenvolging van korte, venijnige hellingen waarin positionering en timing cruciaal zijn.
Na een relatief nerveuze openingsfase ligt het eerste zwaartepunt rond de Camerig en het Drielandenpunt. Daarna volgen klassiekers als de Gulperberg, Kruisberg en Eyserbosweg elkaar in sneltempo op.
De finale blijft identiek aan vorig jaar. Na de Bemelerberg trekken de renners opnieuw richting de Cauberg, waar op 1,7 kilometer van de streep vaak de beslissing valt. Wie daar nog iets over heeft, maakt het verschil.
Evenepoel als uitgesproken favoriet
Zonder Mathieu van der Poel, Wout van Aert en Tadej Pogačar is Remco Evenepoel de logische topfavoriet.
De Belg verkeert al het hele voorjaar in uitstekende vorm en voelt zich als een vis in het water op dit type parcours. Zijn explosiviteit, gecombineerd met zijn vermogen om solo stand te houden, maakt hem moeilijk te kloppen.
De vraag is vooral: wie durft hem aan te vallen?
Franse punchers ruiken hun kans
In afwezigheid van de grote namen ligt de deur open voor een nieuwe generatie puncheurs. Romain Grégoire is daarvan misschien wel het beste voorbeeld.
De Fransman liet dit voorjaar al zien dat hij kan meedoen op het hoogste niveau en beschikt over een sterk eindschot. Ook Axel Laurance en Dorian Godon zijn namen om rekening mee te houden, zeker in een sprint van een uitgedunde groep.
Daarnaast kan Benoît Cosnefroy profiteren van een harde koers. Hij voelt zich thuis op dit terrein en beschikt over de punch om het verschil te maken.
Titelverdediger en aanvallers
Mattias Skjelmose bewees vorig jaar dat hij perfect met de besten kan wedijveren. Hoewel zijn vorm dit seizoen nog wat wisselvallig oogt, weet hij hoe hij deze koers moet aanpakken.
Ook Matteo Jorgenson is een interessante naam. De Amerikaan zal niet wachten op een sprint en moet het hebben van een aanval op de langere hellingen.
Mauro Schmid en Alex Aranburu zijn dan weer renners die verschillende scenario’s aankunnen. Zowel aanvallen als afmaken ligt binnen hun mogelijkheden.
Wie durft vroeg te gaan?
Met een open deelnemersveld groeit de kans op een aanvallende koers. Renners als Tibor Del Grosso en Kévin Vauquelin kunnen profiteren van aarzeling bij de favorieten.
Ook ervaren namen als Julian Alaphilippe en Marc Hirschi weten hoe ze een finale moeten ontregelen. In een koers waarin controle ontbreekt, kan één aanval voldoende zijn.
Favorieten WielerNieuws.be
**** - Remco Evenepoel
*** - Matteo Jorgenson, Romain Grégoire
** - Axel Laurance, Benoît Cosnefroy, Mattias Skjelmose
* - Alex Aranburu, Dorian Godon, Mauro Schmid, Tibor Del Grosso
