WN Redactie
Remco Evenepoel moet deze Tour de France regelmatig passen wanneer Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard op de steilste beklimmingen versnellen. Toch valt op dat de Belg daarna vaak knap terugkomt en zijn tijdverlies beperkt houdt. Dat roept de vraag op: is de wattagemeter inmiddels een van zijn grootste wapens, of houdt die hem juist tegen op de beslissende momenten?
Na de veertiende etappe ontstond daarover een interessante discussie. Evenepoel verloor opnieuw enkele seconden op de absolute toppers, maar finishte uiteindelijk verrassend dicht achter Jonas Vingegaard. Een scenario dat enkele jaren geleden misschien heel anders was verlopen.
LEES OOK: Evenepoel verslaat Pogacar en wint zware bergrit in Tour de France
Bewuster omgaan met zijn inspanningenVolgens kenners is vooral de manier waarop Evenepoel tegenwoordig met zijn inspanningen omgaat veranderd. Waar hij vroeger geneigd was om koste wat kost aan te klampen, kiest hij nu vaker bewust voor zijn eigen tempo zodra de limiet is bereikt.
Dat bleek ook op de Col du Haag. Toen Pogacar versnelde en Vingegaard volgde, moest Evenepoel lossen. In plaats van volledig te ontploffen, bleef hij echter zijn eigen tempo rijden. Daardoor kon hij in de slotkilometers nog veel van zijn achterstand goedmaken.
Die aanpak lijkt niet alleen gebaseerd op gevoel, maar ook op de gegevens van zijn vermogensmeter. Door binnen zijn vooraf bepaalde grenzen te blijven, voorkomt Evenepoel dat hij zichzelf volledig opblaast, met alle gevolgen van dien voor de rest van de etappe én de dagen daarna.
Slimmer koersen, maar tegen welke prijs?
De keerzijde van die aanpak is dat de Belg soms de indruk wekt zich neer te leggen bij het tempo van zijn concurrenten. De vraag blijft daarom of hij zonder wattagemeter af en toe nét iets langer had kunnen aanklampen, of dat hij dan juist veel meer tijd had verloren.
Volgens mensen uit zijn directe omgeving is de huidige aanpak vooral het resultaat van ervaring. Evenepoel zou zijn lichaam steeds beter aanvoelen en beter weten wanneer hij over zijn limiet dreigt te gaan. Daardoor rijdt hij gecontroleerder dan enkele jaren geleden, zonder volledig stil te vallen wanneer hij moet lossen.
Voorlopig lijkt die strategie hem geen windeieren te leggen. Ondanks de aanvallen van Pogacar en Vingegaard staat Evenepoel nog altijd stevig op het podium van het algemeen klassement. Met de tijdrit én de lange Alpenbeklimmingen nog voor de boeg krijgt hij de komende dagen opnieuw de kans om te bewijzen dat gecontroleerd koersen uiteindelijk meer oplevert dan blind meegaan met de sterksten.
