WN Redactie
Na de zware Vogezenrit van zaterdag krijgen de klassementsmannen geen moment om rustig adem te halen. De Tour de France trekt zondag meteen de Alpen in, en dat gebeurt met een rit die vooral in de finale bijzonder veel pijn kan doen. De vijftiende etappe voert van Champagnole naar Plateau de Solaison: bijna 184 kilometer, net geen 5.000 hoogtemeters en een slotklim die geen enkele zwakke plek verbergt.
Tadej Pogačar begint opnieuw in het geel en lijkt de Tour steeds steviger naar zijn hand te zetten. De Sloveen won al meerdere ritten, deelde in de Pyreneeën en het Centraal Massief rake tikken uit en was ook in de Vogezen weer ongenaakbaar. De vraag wordt stilaan niet meer óf hij de sterkste is, maar wie hem nog ergens pijn kan doen.
Jonas Vingegaard blijft de meest logische uitdager, Paul Seixas houdt als jonge Franse hoop indrukwekkend stand en daarachter moeten mannen als Florian Lipowitz, Remco Evenepoel en Juan Ayuso vooral hopen dat de eerste Alpenrit hun kant op valt. Want op Plateau de Solaison wordt het niet alleen een strijd om ritwinst. Hier kan de Tour opnieuw een plooi krijgen.
LEES OOK: Tourorganisatie grijpt drastisch in: Fans moeten portefeuille bovenhalen
Lange aanloop, loodzware finaleDe rit start in Champagnole, in de Jura. Vrijwel meteen gaat het licht omhoog op de Mont Rivel, een bijzonder lange maar goed lopende beklimming. Met 22 kilometer aan iets meer dan twee procent is dat geen klim waarop de favorieten elkaar pijn zullen doen, maar het is wel een eerste teken dat deze dag nauwelijks vlak is.
Daarna volgt met de Côte de Doppes opnieuw een lange, geleidelijke klim. Ook die zal normaal gesproken niet beslissend zijn, maar zulke inspanningen tellen wel mee. De Tour is inmiddels twee weken onderweg, de hitte en hoogtemeters hebben al flink gewogen en na de zware rit door de Vogezen kunnen zelfs relatief makkelijke beklimmingen in de benen kruipen.
Het echte werk begint op ruim zestig kilometer van de finish. De Col de la Croisette is 7,6 kilometer lang aan 8,8 procent en vormt de toegangspoort tot de Alpenfinale. Hier kan een sterke vlucht al helemaal uit elkaar vallen, maar ook het peloton zal daar flink worden uitgedund. Wie op de Croisette al in de problemen komt, krijgt op Plateau de Solaison een heel lange lijdensweg voorgeschoteld.
Die slotklim is de scherprechter van de dag: 11,3 kilometer aan 9,1 procent. De percentages lopen meteen in de dubbele cijfers en blijven daarna vrijwel voortdurend tussen acht en tien procent schommelen. Dit is geen klim waarop je met een goed tempo nog veel kunt maskeren. Hier komen de beste klimmers vanzelf boven.
Vlucht krijgt hoop, maar Pogačar beslist
Op papier is er ruimte voor een vroege vlucht. De eerste helft van de etappe is niet extreem lastig, waardoor aanvallers een voorsprong kunnen opbouwen. Bovendien hoeft UAE Team Emirates-XRG niet per se elke rit te controleren. Pogačar staat stevig in het geel en de Tour is nog lang.
Toch is het probleem voor de vluchters duidelijk: op een slotklim als Plateau de Solaison kan een voorsprong razendsnel verdampen. Als UAE, Visma | Lease a Bike of een andere klassementsploeg op de Croisette en Solaison echt gaat rijden, heeft een kopgroep een bijzonder stevige marge nodig.
Daarom blijft Pogačar de logische topfavoriet. Hij lijkt bergop simpelweg op een ander niveau te rijden en deze aankomst is zwaar genoeg om zijn overmacht opnieuw uit te spelen. Vingegaard kent Plateau de Solaison van zijn zege in de Dauphiné van 2022 en zal hopen dat de lange, steile klim hem eindelijk dichter bij Pogačar brengt. Maar op basis van wat we tot nu toe zagen, moet de Deen vooral proberen de schade te beperken.
Paul Seixas is de andere naam om naar uit te kijken. De negentienjarige Fransman houdt zich knap staande tussen de wereldtop en rijdt nog altijd in het wit. Voor het Franse publiek zou een sterke prestatie op deze Alpenklim opnieuw olie op het vuur zijn. Toch blijft het afwachten hoe hij bijna twee weken Tour verteert.
Daarachter wordt het interessant. Florian Lipowitz oogt bijzonder degelijk en lijkt steeds meer naar zijn terrein te rijden. Remco Evenepoel zal op deze lange, steile slotklim opnieuw moeten tonen hoeveel rek er nog in zijn klassementsambities zit. Juan Ayuso heeft zich tot dusver wat stiller gehouden, maar kan op een dag als deze zijn Tour opnieuw richting podiumkoers duwen.
Als de vlucht het haalt, komen andere namen nadrukkelijker in beeld. Richard Carapaz blijft de gevaarlijkste aanvaller bergop. Valentin Paret-Peintre heeft de vrijheid en het profiel om in zo’n rit ver te komen, terwijl Harold Tejada en Isaac Del Toro interessante outsiders zijn. Del Toro is binnen UAE vooral een ploegmaat van Pogačar, maar als de koers tactisch wordt gespeeld, kan hij opnieuw een belangrijke rol krijgen.
De vijftiende etappe is dus geen dag voor halve benen. De aanloop is lang, de Croisette zwaar en Plateau de Solaison simpelweg meedogenloos. Als Pogačar opnieuw zijn ploeg laat rijden, lijkt de rest vooral te moeten vechten voor ereplaatsen en tijdsbeperking. Alleen een sterke vlucht met voldoende voorsprong of een uitzonderlijke dag van Vingegaard kan dat scenario doorbreken.
Maar zoals deze Tour voorlopig verloopt, is de meest logische vraag niet wie Pogačar stopt. De vraag is vooral hoeveel schade hij deze keer wil aanrichten.
Favorieten WielerNieuws.be etappe 15 Tour de France 2026
★★★★ - Tadej Pogačar
★★★ - Jonas Vingegaard, Paul Seixas
★★ - Florian Lipowitz, Remco Evenepoel, Juan Ayuso
★ - Richard Carapaz, Valentin Paret-Peintre, Isaac Del Toro, Harold Tejada
