WN Redactie
De groene trui krijgt in de Tour de France van 2026 een heel ander karakter. Na kritiek van renners en liefhebbers van het puntenklassement, heeft ASO de balans nu nadrukkelijk richting de pure sprinters laten doorslaan. In de vijf vlakke ritten zijn er voortaan liefst zeventig punten te verdienen voor de winnaar, twintig meer dan voorheen. Ook de tussensprints worden belangrijker: in alle etappes zonder tijdrit liggen maximaal 25 punten klaar. Dat verandert de strijd fundamenteel. Wie een vlakke sprint wint, kan in één klap een enorme kloof slaan. De renners die in de eerste anderhalve week telkens voorin eindigen, kunnen een voorsprong opbouwen die in de zware Alpenritten nauwelijks meer is in te lopen. De groene trui lijkt daardoor opnieuw veel meer een prijs voor de snelste man van het peloton dan voor de renner die overal een beetje punten sprokkelt.
Dat betekent niet dat een man als Tadej Pogačar of Mads Pedersen kansloos is. De heuvelachtige ritten leveren nog altijd veel punten op en ook in een gereduceerde sprint valt veel te halen. Maar in een Tour met vijf volwaardige sprintkansen van zeventig punten is er geen ruimte voor één slechte week. Voor Philipsen, Merlier en Kooij wordt dit een rechtstreeks gevecht om snelheid, regelmaat en overleven.
LEES OOK: Tour: Favorieten algemeen klassement - deze zaken moet je weten
Philipsen heeft alles in handen★★★★ Jasper Philipsen
Jasper Philipsen begint als de uitgesproken topfavoriet voor de groene trui. Niet alleen omdat hij in 2023 al bewees dat hij het puntenklassement kan winnen, maar vooral omdat dit parcours hem bijna op maat lijkt geschreven. De Belg is een pure sprinter, maar heeft ook voldoende inhoud om een lastige finale te overleven en onderweg nog punten mee te pakken bij tussensprints. Bovendien de man met misschien wel de beste omkadering. Mathieu van der Poel is opnieuw zijn ultieme troef in de laatste kilometers. Wanneer de Nederlander zich volledig achter Philipsen schaart, beschikt Alpecin-Premier Tech over een lead-out die nauwelijks te evenaren valt. Van der Poel kan een sprint niet alleen perfect aantrekken, maar ook een lastige finale onder controle houden, gaten dichten en Philipsen op het juiste moment in positie brengen.
De Belg heeft daarnaast een voordeel dat in deze Tour enorm belangrijk wordt: hij kan op meerdere manieren punten verzamelen. Hij kan een vlakke sprint winnen, maar ook overeind blijven wanneer er in de finale een kort klimmetje of een technische passage ligt. In een klassement waarin het verschil kan worden gemaakt door telkens derde, vierde of vijfde te worden, is dat minstens zo waardevol als één spectaculaire overwinning.
Philipsen hoeft niet elke sprint te winnen om groen te pakken. Als hij in de eerste twaalf dagen consequent vooraan eindigt en één of twee ritten naar zijn hand zet, kan hij een basis leggen waar de concurrentie later nauwelijks nog bij komt. De groene trui is dit jaar zijn duidelijke hoofddoel.
Merlier en Kooij als grootste uitdagers
★★★ Tim Merlier
Tim Merlier is misschien wel de snelste renner van allemaal op een volledig vlakke aankomst. Wanneer hij in ideale positie aan de laatste tweehonderd meter begint, heeft bijna niemand een hoger topsnelheidsniveau. Dat maakt hem automatisch een enorme kandidaat voor ritwinst en dus ook voor groen.
Zijn Tour draait echter om meer dan pure snelheid. Merlier zal niet alleen moeten winnen, maar ook moeten voorkomen dat hij in de heuvelachtige ritten of tussensprints te veel terrein verliest op Philipsen, Pedersen en Girmay. De Belg is minder geneigd om overal punten te rapen dan sommige van zijn concurrenten. Hij is bovenal een afmaker, geen renner die elke dag zijn krachten verspilt voor een handvol punten onderweg.
Daar komt bij dat Merlier de zware laatste Tourweek moet zien te overleven. De pure sprintkansen liggen grotendeels vroeg in de ronde, terwijl daarna vooral de bergen en lastige overgangsritten volgen. Wie in het groen rijdt, heeft vanzelfsprekend een extra reden om door te zetten, maar Merlier zal vroeg moeten oogsten. Zijn voordeel is dat hij fris en zeer gericht aan deze Tour begint. Als hij de eerste reeks sprintetappes domineert, kan hij zichzelf een marge bezorgen die ook in de Alpen nog standhoudt.
★★★ Olav Kooij
Voor Olav Kooij wordt deze Tour de grote kans om definitief te bewijzen dat hij ook in een ronde van drie weken tot de absolute sprinttop behoort. De Nederlander heeft de snelheid, het positioneren en de koelbloedigheid, maar een puntenklassement in de Tour vraagt nog iets extra’s: dag na dag presteren, ook wanneer de sprintploegen moe worden en de koers nerveuzer wordt.
Kooij krijgt bij Decathlon CMA CGM in elk geval vertrouwen én steun. Met Cees Bol heeft hij een vaste en sterke pion voor de laatste kilometers, terwijl de ploeg hem duidelijk als belangrijke sprintkaart ziet. Zijn recente terugkeer na ziekte was veelbelovend, met directe zeges en sterke duels tegen de beste sprinters van het moment. Hij heeft zijn seizoen volledig op deze ronde kunnen richten. Dat maakt hem een gevaarlijke renner in de eerste week, wanneer iedereen nog vol energie zit en de verschillen in het puntenklassement worden gemaakt.
De vraag is vooral of Kooij drie weken lang dezelfde regelmaat kan vasthouden. Zijn sprintniveau staat nauwelijks ter discussie, maar de groene trui wordt niet alleen gewonnen op snelheid. Hij moet ook goed door de lastige dagen komen, voldoende punten blijven pakken wanneer hij niet wint en vooral een slechte sprint vermijden. Lukt dat, dan kan Kooij in Parijs zomaar de eerste Nederlandse winnaar van de groene trui sinds de jaren zestig worden.
De complete concurrenten loeren mee
Biniam Girmay weet als geen ander wat nodig is om groen naar Parijs te brengen. De Eritreeër won het puntenklassement in 2024 en heeft bewezen dat hij niet afhankelijk is van één soort sprint. Hij kan winnen in een chaotische massasprint, maar blijft ook overeind op licht heuvelende aankomsten en in ritten waarin de pure sprinters al wat meer moeite krijgen. De wijziging is voor Girmay bijzonder interessant in deze puntentelling. De zeventig punten in vlakke ritten zijn enorm, maar de vier licht heuvelachtige ritten leveren nog altijd vijftig punten op. Daar liggen kansen voor een renner met zijn inhoud en explosiviteit. Hij hoeft niet de beste sprinter van de Tour te zijn om dicht te blijven: regelmatig top vijf rijden kan al een wereld van verschil maken.
Girmay heeft wel een absolute topweek nodig. Philipsen, Merlier en Kooij kunnen hem op pure snelheid af en toe overvleugelen, waardoor de Eritreeër vooral moet voorkomen dat hij te vaak buiten de beste tien eindigt. Wanneer hij één vlakke sprint wint en daarnaast de lastige aankomsten naar zijn hand zet, wordt hij een zeer serieuze bedreiging.
Mads Pedersen is misschien wel de meest complete kandidaat in deze voorbeschouwing. De Deen kan op vlakke aankomsten meestrijden, heeft een veel grotere kans in heuvelachtige ritten en zal ook geen tussensprint onbenut laten wanneer er punten te halen zijn. Hij bewees in de Giro en de Vuelta al dat hij precies weet hoe je een puntenklassement moet benaderen. Voor Pedersen nieuwe puntentelling niet volledig in zijn voordeel. Pedersen is geen pure topsprinter zoals Merlier of Philipsen. Wanneer die mannen in de vijf vlakke ritten telkens de volle buit pakken, loopt het verschil hard op. Pedersen kan dat alleen compenseren door zelf de vijftigpuntsritten te winnen, hoog te eindigen in de vlakke sprints en tussendoor op jacht te gaan naar tussensprinten.
De kracht van Pedersen is dat hij nooit uitgeschakeld mag worden. Een rit die voor een sprinter nét te lastig is en voor een klassementsrenner nét te vlak, kan ineens volledig naar zijn hand worden gezet. Lidl-Trek heeft met hem een kaart die in bijna elk koersscenario gevaarlijk is. Maar groen winnen? Dan moet Pedersen waarschijnlijk de beste Tour van zijn loopbaan rijden.
★★ Tadej Pogačar
Tadej Pogačar staat niet aan de start met de groene trui als prioriteit. De Sloveen heeft maar één groot doel: opnieuw de Tour de France winnen. Toch kun je hem nooit volledig uit een puntenklassement wegstrepen. Vorig jaar eindigde hij nog als tweede, op 78 punten van winnaar Jonathan Milan, terwijl hij onderweg zelfs enkele dagen het groen droeg. Pogacar kan in theorie veel punten verzamelen in de heuvelritten en bergaankomsten. Hij is ook iemand die door bonificaties, ritzeges en korte explosieve finales vanzelf hoog in de stand kan belanden. Maar de nieuwe verdeling maakt zijn opdracht veel lastiger. Voor een bergrit zijn maximaal twintig punten te verdienen, terwijl een sprintzege goed is voor zeventig.
Dat verschil is te groot om zomaar weg te poetsen. Pogačar zou meerdere ritten moeten winnen én vaak hoog moeten eindigen in de lastige overgangsetappes, terwijl Philipsen of Merlier slechts een paar sprints hoeven te domineren. Groen kan voor Pogačar alleen een gevolg worden van een uitzonderlijk dominante Tour, niet een doel op zichzelf.
Outsiders die een rol kunnen spelen
Dorian Godon is geen pure sprinter, maar wel een renner die bijzonder goed past bij de licht heuvelachtige ritten. De Fransman van Netcompany INEOS heeft de punch om een uitgedund peloton te kloppen en kan in de zwaardere finales punten pakken waar de echte sprinters afhaken. In het puntenklassement lijkt het parcours uiteindelijk te zwaar in het voordeel van de pure sprinters, maar Godon kan wel vroeg in de Tour een rol spelen. Een ritzege, een paar hoge klasseringen en een goede tussensprint kunnen hem zomaar tijdelijk in het groen brengen.
★ Anthony Turgis
Anthony Turgis is het type renner dat in een puntenklassement hoger kan eindigen dan je vooraf verwacht. De Fransman heeft geen massasprint nodig om een uitslag te rijden, kan mee in een vlucht en heeft de inhoud om in lastige overgangsritten nog altijd vooraan te zitten. Vorig jaar eindigde hij al als vijfde in het puntenklassement. Hij zal vooral moeten profiteren van ritten waarin de pure sprinters niet meekunnen of hun ploegen geen controle willen nemen. Een paar goede ontsnappingen kunnen hem veel punten opleveren, maar voor de groene trui heeft hij waarschijnlijk te weinig echte sprintoverwinningen in de benen.
Arnaud De Lie heeft de snelheid en power om in de vlakke ritten mee te doen, maar moet in de Tour nog die ene stap zetten naar structureel winnen op het allerhoogste niveau. De Belg is sterk genoeg om op een lastig parcours overeind te blijven en heeft in een nerveuze sprint meer inhoud dan veel concurrenten.
Dat maakt hem een gevaarlijke outsider. De Lie kan in de juiste rit niet alleen punten sprokkelen, maar ook een grote zege pakken. Om echt mee te dingen naar groen, zal hij wel veel constanter moeten zijn dan een renner die slechts één of twee keer piekt. In dit deelnemersveld is een podiumplaats in het puntenklassement realistischer dan de eindzege, maar helemaal uitsluiten mag je hem nooit.
★ Mathieu van der Poel
Mathieu van der Poel is op papier een uitstekende kandidaat voor de groene trui. Hij kan sprinten, punchen, een heuvelrit winnen en in ontsnappingen veel punten verzamelen. Maar de realiteit is dat hij bij Alpecin-Premier Tech in de eerste plaats de luxeknecht van Jasper Philipsen wordt. Als Philipsen nog meedoet voor groen, zal Van der Poel zijn eigen kansen regelmatig opzijzetten. Zijn rol in de lead-out kan uiteindelijk juist beslissend worden voor de eindzege van zijn ploeggenoot. Pas wanneer Philipsen uitgeschakeld raakt of zijn kansen op de groene trui verspeelt, kan Van der Poel zelf een factor worden.
Dat scenario lijkt voorlopig niet het meest waarschijnlijk. Van der Poel zal eerder op jacht gaan naar ritwinst in de lastige dagen en Philipsen naar de zeventigpuntenritten loodsen. Maar juist omdat hij zoveel verschillende manieren heeft om punten te pakken, hoort hij als outsider nog altijd in dit overzicht thuis.
Favorieten WielerNieuws.be puntenklassement Tour de France 2026
★★★★ Jasper Philipsen
★★★ Tim Merlier, Olav Kooij
★★ Biniam Girmay, Mads Pedersen, Tadej Pogačar
★ Dorian Godon, Anthony Turgis, Arnaud De Lie, Mathieu van der Poel
