Kevin De Jonghe
Victor Campenaerts is momenteel actief in de Giro d’Italia, waar hij samen met onder meer Jonas Vingegaard jaagt op succes in een grote ronde. Naast hun sportieve samenwerking is er volgens Campenaerts ook een sterke persoonlijke band met de Deen, iets wat volgens hem deels voortkomt uit gedeelde levenswaarden.
LEES OOK: Wout van Aert incasseert flinke klap vlak voor comeback
Dezelfde familiale waardenNet als Campenaerts en Vingegaard hebben ook renners zoals Wout van Aert al kinderen, wat volgens de Belg een rol speelt in de manier waarop binnen Visma–Lease a Bike wordt samengewerkt. In een gesprek met Humo legt hij uit dat dat doorwerkt in de teamdynamiek én de resultaten.
“Het helpt als je bepaalde waarden in het leven deelt,” aldus Campenaerts. Hij verwijst daarbij naar Van Aerts zege in Parijs-Roubaix: “Wout zien winnen en weten dat je dezelfde waarden deelt: dat is van zo’n schoonheid! Wout laat zien dat hij ook maar een gewone mens is, die zijn mooiste momenten wil delen met zijn gezin.”
Volgens Campenaerts verschilt die benadering van renners zoals Tadej Pogacar, Remco Evenepoel en Mathieu van der Poel, die nog geen kinderen hebben en het leven anders invullen. Hij wijst erop dat ook de kijk op materiële zaken daardoor verschilt.
Materialistische Van der Poel
“Als ik in de file sta, kijk ik vaak gefascineerd naar de wagens rond mij. Wat drijft mensen om daar 100.000 euro aan uit te geven? Zijn die dan zo comfortabel? Ik rijd al jaren met een Volkswagen Multivan. Ideaal voor het gezin, en hij kost óók geld. Maar hij straalt het niet uit.”
Waarna hij het voorbeeld van Van der Poel aanhaalt, en diens passie voor luxueuze wagens en horloges. “Neem nu Mathieu. Supertoffe gast, we slaan altijd een praatje en lachen wat af – we hebben zelfs al samen een trainingskamp gedaan.”
Desondanks hebben ze grote verschillen in hun levensstijl. “Van hem is bekend dat hij een grote voorliefde heeft voor sportwagens en horloges waarvoor Jan Modaal tien jaar moet werken. Prima, maar daar kan ik mijn geld niet aan uitgeven. Niet omdat ik gierig ben, maar omdat ik me afvraag wat je ermee denkt te bereiken”, besluit Campenaerts kritisch.
