WN Redactie
Na dertig jaar als koersdirecteur neemt Leo van Vliet afscheid van de Amstel Gold Race. In die periode zag hij de koers uitgroeien tot een vaste waarde op de internationale kalender. Met een rijkgevulde geschiedenis vol hoogte- en dieptepunten kijkt hij met trots terug, al springt er voor hem één editie met kop en schouders bovenuit.
LEES OOK: Herygers legt Nys, Van der Poel en Van Aert langs de crossmeetlat
Van Limburgse klassieker tot moderne wielerhappeningWaar grondlegger Herman Krott ooit droomde van een koers tussen Amsterdam en Meerssen, groeide de Amstel Gold Race onder Van Vliet uit tot een Limburgse klassieker pur sang.
Een van de belangrijkste veranderingen? De finish op de Cauberg in Valkenburg. “Dat is misschien wel het mooiste wat er gebeurd is”, stelt Van Vliet. “Zeker in combinatie met de toertochten op zaterdag heeft dat de koers echt naar een hoger niveau getild.”
Trots, maar ook moeilijke momenten
Drie decennia koersdirecteur zijn betekent automatisch ook moeilijke momenten verwerken. De coronaperiode blijft daarbij een pijnpunt. “2020 was de grootste teleurstelling. We hebben er een heel jaar naartoe gewerkt, maar uiteindelijk konden we niet rijden.”
Ook externe factoren, zoals de uitbarsting van de Eyjafjallajökull in 2010, zorgden voor uitdagingen. Toch overheerst het positieve gevoel. “Ik ben trots op wat we hebben opgebouwd en dat ik die kans heb gekregen.”
De dag van Van der Poel
Als Van Vliet één moment moet kiezen, hoeft hij niet lang na te denken. De editie van 2019, gewonnen door Mathieu van der Poel, blijft voor hem onovertroffen.
“Die overwinning kwam zó uit het niets”, blikt hij terug. “Een inspanning waar je normaal meerdere ploeggenoten voor nodig hebt. En hij deed het alleen. Dat beeld is wereldwijd rondgegaan. Daar ben ik echt trots op.”
Blik op de toekomst
Met het vertrek van Van Vliet neemt Tom Dumoulin het stokje over. De verwachting is dat hij de koers verder zal uitbouwen, al blijft volgens Van Vliet één ding centraal staan.
“Het gaat niet om de status van Monument”, klinkt het. “Het gaat erom wat wij zelf zijn. En ik heb het gevoel dat de Amstel Gold Race bij de beste wedstrijden op de kalender hoort.”
Een passend afscheid voor een man die de koers dertig jaar lang vorm gaf en mee verantwoordelijk is voor de status die ze vandaag heeft.
