Wout van Aert heeft In Flanders Fields kleur gegeven zoals hij vooraf had aangekondigd, maar bleef uiteindelijk met lege handen achter. De Belg leek samen met Mathieu van der Poel op weg naar een tweestrijd, maar zag het scenario in de slotkilometers uit elkaar spatten tot ontgoocheling van velen, ook in zijn eigen gezin.
LEES OOK: Van Aert blikt terug op keuze overslaan E3
Gedroomd duel valt in duigenVan Aert maakte zijn woorden waar en koos resoluut voor de aanval. Op de laatste passage van de Kemmelberg trok hij door, met enkel Van der Poel in zijn wiel. Het leek het begin van een klassiek duel tussen de twee rivalen, een scenario waar het publiek reikhalzend naar uitkeek.
Zelf had Van Aert er ook vertrouwen in. “Het gevoel was goed, ik kon Mathieu volgen op de laatste keer Kemmel. Ik dacht dat we een goeie kans hadden om voorop te blijven.”

Maar de realiteit bleek anders. Het peloton kwam steeds dichterbij en met nog enkele kilometers te gaan was het verschil te klein om stand te houden. “Het zat er wel een beetje aan te komen in de finale”, gaf Van Aert toe.
Tactisch nadeel speelt rol
Hoewel de samenwerking tussen de twee koplopers goed verliep, zat er volgens Van Aert een belangrijk verschil in de situatie. Van der Poel had namelijk nog een ploegmaat achter de hand in de achtervolgende groep.
“Mathieu had de luxe dat Jasper Philipsen nog achter hem zat”, legde Van Aert uit. “Daardoor kon hij op het einde iets defensiever koersen. Dat was in mijn nadeel en heeft het verschil gemaakt.”
Het bleek een cruciale factor in de ontknoping van de koers, waarin de balans uiteindelijk doorsloeg in het voordeel van Alpecin-Premier Tech.
Ontgoocheling, ook thuisfront leeft mee
De ontgoocheling was groot bij Van Aert, al kon hij het ook relativeren. “Mijn oudste zoon was blijkbaar ook ontgoocheld”, zei hij met een glimlach. Het onderstreept hoe dicht de overwinning leek en hoe hard die uiteindelijk door de vingers glipte.
Toch overheerste niet alleen teleurstelling. Van Aert haalde ook vertrouwen uit zijn optreden.
Vorm richting klassiekers bevestigd
Na zijn podiumplaats in Milaan-Sanremo en zijn sterke koers hier, lijkt de vorm duidelijk aanwezig bij de Belg. Met Dwars door Vlaanderen, de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix in het vooruitzicht, zijn dat belangrijke signalen.

“Ik ben tevreden met hoe ik kon koersen”, besloot Van Aert. “Het resultaat volgde niet, maar het was toch een mooie dag.”
Een uitspraak die veel zegt: de benen zijn goed, de aanvalslust is er, nu alleen nog de beloning.
WN Redactie