Kevin De Jonghe
Voor een derde keer op een rij wist Mathieu van der Poel zich tot sterkste te kronen in de E3 Saxo Classic, maar ongetwijfeld heeft hij er in deze editie het hardst voor moeten knokken. Al heeft hij zichzelf dat ook wel aangedaan. José De Cauwer en Karl Vannieuwkerke trekken hun conclusies.
LEES OOK: "Zot": Vannieuwkerke velt forse mening over Wout van Aert
Een trio aan moeilijkhedenOp meer dan 60 kilometer van de finish begon Van der Poel aan zijn verhaal, wat uiteindelijk uitdraaide op een nagelbijter van jewelste. De Cauwer maakt bij Sporza enkele bedenkingen waarom dit het geval was. "Het waren ook lastige weersomstandigheden”, benoemt hij het weer – en vooral de tegenwind – als eerste bepalende factor.
Daarnaast mankeerde Van der Poel ook een compagnon de route, wat volgens hem Florian Vermeersch had kunnen zijn. “Hij heeft de pech gehad dat Vermeersch een andere fiets heeft moeten nemen voor de Taaienberg. Die had misschien mee kunnen zijn, maar dat weet je nooit."
Vervolgens trok Van der Poel ook wel opvallend snel weg bij het groepje met zijn ploegmakker Edward Planckaert. Die had de Nederlander toch wel flink wat meer ademruimte kunnen geven. "Uiteindelijk heeft Planckaert niets kunnen betekenen. Je zit dan in zo'n gunstige situatie en ze gunnen je de kans niet om iets te doen”, zag ook De Cauwer. “Als hij vervolgens op de Paterberg of Oude Kwaremont gaat, is er volgens mij niets aan de hand."
Geen superman
Vannieuwkerke maakt zich de bedenking dat we mogelijk toch te maken hebben met een Van der Poel die – naar zijn hoge normen – niet meer absoluut top is. Lees: zijn hoogvorm is voorbij. "Als hij superman is, dan wint hij met een halve minuut of een minuut voorsprong”, stelt hij. “Ik had vorige week hetzelfde gevoel. Anders rijden Pidcock en Pogacar hem er niet af op de Poggio.”
“Volgens mij heeft hij meer last van de val dan anderen”, gaat Vannieuwkerke het ook zoeken bij de opgelopen handblessure in Milaan-Sanremo. “Dat zijn volgens mij die paar procentjes die hij nodig heeft voor de Ronde van Vlaanderen." Ook De Cauwer zit met het gevoel van ‘geen super Van der Poel’, al houdt hij wel een slag om de arm.
“Mathieu moest vandaag vechten om te winnen. Dan zou je inderdaad geneigd zijn om te zeggen dat het iets minder is. Maar dan denk je: het is Van der Poel, die is niet minder", klinkt het. "Maar ik snap niet waarom hij zo vroeg begint. Ik vind dat dit onnodige inspanningen en risico’s zijn”, besluit De Cauwer alvast.
