WN Redactie
Mathieu van der Poel won opnieuw de E3 Saxo Classic, maar overtuigde niet iedereen. Karl Vannieuwkerke en José De Cauwer zagen een andere versie van de Nederlander: nog steeds de beste, maar niet onaantastbaar. En dat zorgt voor vragen richting de komende klassiekers.
LEES OOK: De Cauwer snoert criticasters de mond na EK-triomf Evenepoel
“Dit was niet de Van der Poel die we kennen”De overwinning stond buiten kijf, maar de manier waarop riep twijfels op. Van der Poel kwam solo aan, maar zag zijn voorsprong in de slotkilometers bijna volledig verdwijnen. Dat beeld bleef hangen bij Karl Vannieuwkerke.
“Als hij echt superman is, wint hij hier met een halve minuut of meer”, klonk het bij Sporza. Volgens hem ontbraken die paar procent die Van der Poel normaal zo dominant maken. “Ik had vorige week hetzelfde gevoel. Anders rijden renners als Pidcock en Pogacar hem er niet af op de Poggio.”
Vannieuwkerke vermoedt dat de nasleep van zijn valpartij nog een rol speelt. “Misschien heeft hij daar toch meer last van dan gedacht. En dat zijn net die procentjes die het verschil maken richting de Ronde van Vlaanderen.”
De Cauwer kritisch op koersinzicht
Ook José De Cauwer zag een minder overtuigende Van der Poel, al legt hij de nadruk op de manier van koersen. Volgens hem maakte de Nederlander het zichzelf onnodig moeilijk.
“Hij moest echt vechten om te winnen”, analyseerde De Cauwer. “Dan zou je zeggen: hij is iets minder. Maar tegelijk denk je: het is Van der Poel, die is niet minder.” Toch plaatst hij vraagtekens bij de tactiek.
“Ik begrijp niet waarom hij zo vroeg begint. Dat zijn onnodige inspanningen en risico’s. Hij maakt de koers zwaar voor zichzelf, terwijl dat misschien niet nodig is.”
Richting Vlaanderen met vraagtekens
De timing van die opmerkingen is opvallend, met de grote klassiekers in aantocht. Van der Poel staat aan de start van In Flanders Fields, maar volgens Vannieuwkerke en De Cauwer was zelfs dat geen zekerheid.
De Nederlander blijft uiteraard topfavoriet voor de komende wedstrijden, maar het aura van onoverwinnelijkheid lijkt – al is het maar lichtjes – aangetast.
En dat maakt het alleen maar interessanter. Want zelfs wanneer hij niet op zijn allerbest lijkt, wint Van der Poel nog steeds. De vraag is alleen: hoeveel marge heeft hij nog over richting de absolute piekmomenten van het voorjaar?
