Stan Strubbe
Mathieu van der Poel heeft bij zijn terugkeer op de weg geen tijd nodig gehad om opnieuw te winnen. In Luxemburg sloeg de Nederlander meteen toe, al moest hij achteraf toegeven dat hij zichzelf tijdens de finale misschien iets te gretig had aangepakt.
LEES OOK: Van Der Poel laat Canada links liggen: Nederlander heeft eigen plan
Meteen bijzonder diep gegaanVan der Poel trok op de laatste klim al vroeg ten aanval en betaalde daar even later de rekening voor. Toch wist de kopman van Alpecin-Premier Tech zijn inspanning uiteindelijk te bekronen met winst in de openingsrit.
“Het is misschien al iets te goed gelukt om een intensieve prikkel te vinden”, lachte Van der Poel achteraf bij de NOS. De Nederlander zakte na de finish diep door zijn reserves, precies de belasting waarvoor hij naar Luxemburg is gekomen.
“Ik kon goed diep gaan, net als hier op de finish. Al met al ben ik tevreden.” De benen bleken ondanks een stevige trainingsperiode dus al goed genoeg om meteen voor de overwinning te strijden.
Van der Poel gaf wel toe dat hij op de slotklim “iets te enthousiast” was geweest. Het kostte hem flink wat krachten, maar leverde tegelijkertijd een wedstrijdprikkel op die tijdens individuele trainingen moeilijk na te bootsen is.
WK belangrijker dan eindklassement
De leiderstrui die Van der Poel aan zijn overwinning overhield, verandert zijn oorspronkelijke plan voor de rest van de Ronde van Luxemburg niet. Het algemeen klassement is geen hoofddoel, al wil hij een kans op de eindzege vanzelfsprekend niet zomaar laten liggen.
“Ik voelde vandaag wel dat ik de laatste dagen hard getraind heb, maar ik ben blij met deze prestatie”, aldus Van der Poel. “Dit zijn de prikkels die ik nodig heb, die vind je niet in trainingen.” Na de vijfdaagse wacht vervolgens meteen de reis naar Canada, waar Van der Poel op 27 september een gooi doet naar een nieuwe regenboogtrui.
Op dinsdag 22 september vliegt hij richting Canada. Daardoor blijven hem vier dagen over om aan het tijdsverschil te wennen. “Ik denk dat dat voldoende moet zijn. Richting die kant is het altijd iets makkelijker dan wanneer je terugvliegt.”
