WN Redactie
Mathieu van der Poel heeft bij zijn terugkeer op de weg meteen een stevig visitekaartje afgegeven richting het WK in Montréal. De Nederlander viel in de openingsrit van de Ronde van Luxemburg zelf aan, werd in de slotkilometers nog teruggepakt, maar had daarna alsnog voldoende over om de sprint te winnen. Pierre Gautherat en Marijn van den Berg moesten genoegen nemen met de tweede en derde plaats.
Van der Poel reed woensdag zijn eerste wegwedstrijd sinds de Tour de France. Daarna verlegde de kopman van Alpecin-Premier Tech zijn aandacht naar de mountainbike, om in Luxemburg opnieuw koersritme op te doen richting het WK van 27 september. Dat er met zijn vorm weinig mis is, bleek onmiddellijk.
LEES OOK: Van der Poel heeft duidelijke boodschap na kritiek op WK-voorbereiding
Van der Poel trekt zelf ten aanvalDe openingsrit begon en eindigde in Luxemburg en telde bijna 158 kilometer. Met ruim 2.000 hoogtemeters kregen de renners meteen een behoorlijk lastige dag voorgeschoteld. Van der Poel wachtte de sprint niet zomaar af. Op de Côte de Stafelter trok de Nederlander met nog ongeveer elf kilometer te rijden zelf ten aanval. Hij wist een gaatje te slaan en leek even op weg om de wedstrijd solo naar zijn hand te zetten.
Het peloton weigerde hem echter zomaar te laten rijden. In de laatste vier kilometer werd Van der Poel alsnog teruggepakt en leek zijn aanval voor niets te zijn geweest. Niets bleek minder waar.
In de oplopende finale beschikte Van der Poel nog altijd over voldoende kracht om opnieuw mee te doen voor de overwinning. De voormalig wereldkampioen zette zijn sprint in en rekende overtuigend af met Gautherat en Van den Berg.
Meteen signaal richting Evenepoel en Van Aert
Daarmee krijgt Van der Poel precies de start waarop hij had gehoopt richting het WK. Vooraf benadrukte hij dat de Ronde van Luxemburg vooral bedoeld is om na zijn mountainbikeperiode opnieuw wedstrijdkilometers op de weg te maken. Een ritzege noemde hij zelf slechts een mooie bonus. Die bonus is na één dag dus al binnen.
De overwinning is bovendien interessant met het oog op Montréal. De afgelopen dagen werd volop gediscussieerd over de vraag of het zware WK-parcours niet te lastig is voor renners als Van der Poel en Wout van Aert. Zelfs Remco Evenepoel wees erop dat de langere beklimmingen aan ongeveer acht procent zwaar kunnen doorwegen voor de zwaardere mannen.
Van der Poel geeft in Luxemburg alvast een eerste antwoord met de benen. Dat hij na een aanval van meerdere kilometers nog voldoende overhoudt om een oplopende sprint te winnen, zal ook in het Belgische kamp zijn opgevallen. De echte test volgt vanzelfsprekend pas in Canada. Maar elf dagen voor de strijd om de regenboogtrui is één ding duidelijk: Van der Poel heeft nauwelijks tijd nodig gehad om opnieuw te winnen op de weg.
