Frans Verbeeck is op 85-jarige leeftijd overleden. De voormalige Belgische wielrenner groeide in de jaren zestig en zeventig uit tot een van de sterkste Vlaamse coureurs van zijn generatie. In een tijdperk waarin Eddy Merckx, Roger De Vlaeminck en andere absolute wereldtoppers de dienst uitmaakten, verzamelde Verbeeck liefst 66 profzeges. Een groot deel van zijn carrière combineerde hij bovendien met zijn werk als melkboer. Na zijn wielerpensioen bouwde hij met Vermarc Sport een succesvol kledingbedrijf uit.
Amstel Gold Race, Waalse Pijl, Omloop Het Volk, E3 Prijs, Scheldeprijs en het Belgisch kampioenschap: Verbeeck won in zijn carrière een indrukwekkend aantal grote koersen. Toch werd hij misschien wel het meest bekend door een wedstrijd die hij níét won.
In de Ronde van Vlaanderen van 1975 trok Verbeeck samen met een ontketende Eddy Merckx ten aanval. De Kannibaal wist zijn metgezel uiteindelijk pas diep in de finale van zich af te schudden. Na afloop zorgde Verbeeck voor een van de meest iconische wielerinterviews uit de Belgische geschiedenis, toen Fred De Bruyne hem vroeg naar het verschil met Merckx.
“Het is ongelooflijk hoe die rijdt, Fred. Och, ik heb formidabel afgezien. Ik moet zeggen zoals het is: hij rijdt 5 per uur te snel voor ons.”
De Vlaamse Poulidor
Dat Verbeeck zich zo lang kon meten met Merckx en co, zegt veel over zijn kwaliteiten. Twee jaar voor zijn memorabele nederlaag in de Ronde van Vlaanderen had hij Merckx zelfs geklopt. Op het Belgisch kampioenschap in Soumagne was Verbeeck de Kannibaal te snel af.
Zijn bijnaam “de Vlaamse Poulidor” kreeg hij niet zomaar. Verbeeck stond liefst acht keer op het podium van een monument, maar slaagde er nooit in om een van de vijf grote klassiekers te winnen. Toch was hij jarenlang een vaste waarde in de absolute top van het Vlaamse wielrennen, met concurrenten als Merckx, De Vlaeminck, Walter Planckaert en Freddy Maertens.
Ook naast de fiets was zijn verhaal bijzonder. Verbeeck was in zijn jonge jaren niet in staat om met alleen het wielrennen voldoende geld te verdienen. Omdat hij zijn vrouw niet wilde laten werken, nam hij in 1966 een melkronde over. Vanaf dat moment combineerde hij het bestaan van wielrenner met dat van melkboer.
Die combinatie leverde bijzondere taferelen op. In 1970 won Verbeeck de Omloop Het Volk, terwijl hij diezelfde ochtend nog room had afgeleverd bij verschillende bakkers. “Ik arriveerde pas 45 minuten voor de start in Gent”, vertelde hij daar later over.
Van wielrenner naar kledingondernemer
Verbeeck bleef zijn twee levens combineren, ook toen hij in 1968 opnieuw volledig voor de wielersport koos. Uiteindelijk zette hij in 1977, met 66 profzeges op zijn palmares, een punt achter zijn carrière. Een bestaan als eigenaar van de fietsenwinkel van zijn vader zag hij niet zitten. Zijn toekomst bleek uiteindelijk in de sportkleding te liggen.
Zo ontstond Vermarc Sport. De naam kwam er overigens niet meteen. “Ik twijfelde lang aan de naam. ‘Frans Verbeeck’ wou ik niet, maar toen dacht ik: misschien ‘Verbeeck Marc’, naar mijn zoon. Dat werd dan Vermarc.”
Wat begon als een nieuwe uitdaging na zijn wielercarrière groeide uit tot een succesvol bedrijf. Vermarc Sport is inmiddels actief in meer dan tien landen en levert wieler- en sportkleding. Zoon Marc is tegenwoordig CEO van het bedrijf, maar de naam van zijn vader blijft onlosmakelijk verbonden met het merk.
De 66 overwinningen, de talloze ereplaatsen en vooral zijn prachtige anekdotes uit het tijdperk van Merckx maakten Frans Verbeeck tot een van de kleurrijkste figuren uit de Belgische wielergeschiedenis. De man die ooit als melkboer op de fiets stapte en Merckx vertelde dat hij “5 per uur te snel” reed, laat met Vermarc Sport bovendien een blijvende erfenis na.
Het was Vermarc Sport dat vrijdag het overlijden van Frans Verbeeck wereldkundig maakte.
WN Redactie