WN Redactie
Jarno Widar heeft dinsdag in Tre Valli Varesine eindelijk zijn eerste profzege geboekt. En wat voor één. De 20-jarige Belg rekende in de finale af met Tom Pidcock en Matteo Jorgenson, twee renners die hij zelf tot de absolute wereldtop rekent. Vooral de manier waarop hij zich vastbeet in het wiel van Pidcock maakte indruk. "Tom was fucking sterk. Ik moest echt heel diep gaan."
Widar had de voorbije maanden al verschillende keren laten zien dat hij op het hoogste niveau kan meedoen, maar winnen lukte voorlopig nog niet. In Italië veranderde dat. "Dit is natuurlijk heel speciaal", reageerde hij na afloop. "Je wacht op die eerste profzege en dan is het extra mooi als je die in zo'n wedstrijd kunt pakken."
LEES OOK: Widar bekroont jaar van doorbraak met eerste profzege in Tre Valli Varesine
'Tom was fucking sterk'Het beslissende moment kwam toen Pidcock in de finale zijn aanval plaatste. De Brit trok hard door en probeerde meteen het verschil te maken. Widar voelde direct dat het menens was. "Tom was fucking sterk. Ik moest echt heel diep gaan om zijn wiel te houden."
De Belg wist dat lossen op dat moment waarschijnlijk einde verhaal zou betekenen. "Ik wist dat ik absoluut moest meegaan. Als je daar een paar meter laat, zie je ze waarschijnlijk niet meer terug."
Ook Jorgenson wist aansluiting te vinden, waarna het drietal samen richting de finish trok. "Het was een heel sterk groepje", aldus Widar. "Met Tom en Matteo wist ik ook gewoon dat het moeilijk ging worden."
'Ik wilde als laatste aan de sprint beginnen'
In de laatste kilometers begon Widar al na te denken over hoe hij zijn snellere benen het beste kon uitspelen. "Ik wist dat ik in de sprint een kans had, maar ik wilde absoluut niet van voren beginnen." De Belg koos daarom bewust voor een afwachtende positie. "Ik wilde als laatste zitten en met snelheid komen. Dat is mijn beste optie."
Toen het tempo in de slotmeters bijna volledig stilviel, kreeg Widar precies de situatie waarop hij had gehoopt. "Het was een beetje pokeren. Niemand wilde te vroeg gaan." Widar wachtte, hield zich in en koos vervolgens zijn moment. "Ik wist dat ik ongeveer twintig seconden echt heel hard kan gaan. Dus ik moest het op die manier doen. Als je dan een gaatje kunt slaan, weet ik van mezelf dat ik goede waardes kan trappen over die twintig seconden. Ik moest het wel op deze manier doen."
'Ik moest het gewoon afmaken'
Eenmaal Widar zijn sprint inzette, kwam Pidcock niet meer terug. "Ik voelde dat ik meteen een gaatje had. Toen dacht ik alleen nog maar: nu moet ik dit afmaken."
De Belg hield zijn inspanning vol tot aan de streep en mocht voor het eerst in zijn profcarrière de handen in de lucht steken. "Dit geeft natuurlijk veel vertrouwen. Zeker omdat je hier wint tegen jongens als Pidcock en Jorgenson."
Toch bleef Widar ook opvallend nuchter. "Het is één overwinning. Natuurlijk ben ik heel blij, maar ik weet ook dat ik nog veel stappen moet zetten." Zijn eerste profzege heeft hij in ieder geval binnen. En meteen eentje die telt. "Als je zo'n overwinning kan pakken tegen zulke renners, dan maakt dat het extra speciaal."
