Kevin De Jonghe
Wat op het eerste zicht weer een (nieuwe) ‘makkelijke’ solofinish leek te worden, draaide toch helemaal anders uit vrijdag in de E3 Saxo Classic. Een viertal met Florian Vermeersch, Jonas Abrahamsen, Per Strand Hagenes en Stan Dewulf kwam immers nog tot op enkele meters van Mathieu van der Poel. En toch liep het nog mis. Dankzij het tactisch vernuft van die laatste?
LEES OOK: Van Aert en Van der Poel op WK? Organisator licht tipje van de sluier
Twijfel bij de achtervolgersVan der Poel leek zich net voor de slotkilometer immers recht te zetten, de achtervolgers konden hem al ruiken. Maar dichten deden ze het gat niet. Dewulf deed zijn verhaal tegenover Sporza: "Niemand wilde die laatste meters op Mathieu dichten. Iedereen rekende al op zijn sprint”, stelt hij daar.
De kans voor Van der Poel om toch nog net buiten schot te blijven. “Ik zag Mathieu versnellen en niemand wilde het bij ons nog doen. Doe je het, dan is het beste weg voor je sprint. Het was echt bizar. Ik wist zelf ook niet goed wat er gebeurde."
Echter kunnen we hier toch ook wel spreken over een tactische meesterzet. De achtervolgers het gevoel geven dat ze hem hadden, om zo voor die twijfel te zorgen. Dewulf beaamt: "Mathieu deed het ook tactisch slim: hij hield zijn benen stil, maar zette zich niet recht. Hij verdapperde dan weer vanuit het zadel, waardoor hij al weg was voor we het goed en wel beseften."
Absolutely crazy finish…
— Lukáš Ronald Lukács (@lucasaganronald) March 27, 2026
That group of four are pulling, cutting the gap from a full minute down to just 2–3 seconds behind MVDP with 1 km to go and instead of finishing him off, they just look at each other… I just don’t understand it. #E3SaxoClassic
pic.twitter.com/dH3FHhtl5W
Een geniale ingeving (?)
Ook Michel Wuyts dacht meteen aan een tactisch huzarenstukje in de live uitzending bij VTM: "Heeft hij dat met opzet gedaan?", stond de commentator versteld. "Zo van: jullie hebben me, om daarna weer te versnellen. Hij is pienter genoeg om dat uit te lokken.”
Volgens ploegmanager Philip Roodhooft was dat alvast het geval. "Volgens mij deed Mathieu daar een ongelofelijke move. Hij leek aan te geven dat hij zou wachten op die vier, maar begon nadien nog sneller te rijden. Een meesterwerk", liet die er geen twijfel over bestaan.
In zijn interviews voor de camera wou Van der Poel het zelf niet met zoveel woorden gezegd hebben, maar had hij het dan echt zo bekeken? Toch wel, zo blijkt: “Ja, toch wel. Eigenlijk had ik het al opgegeven, maar ik wist dat ik laatste zou worden in de sprint als ze echt tot me kwamen”
“Maar ik ging nog één keer, in het zadel, zo hard als ik kon en net op dat moment twijfelden ze wat achter me. En zo haalde ik het. Ik wist ook wel ergens dat die kans bestond, of beter gezegd: ik hoopte erop”, wist hij zo zijn tactiek alsnog prijs te geven. Het kan dan ook niet anders gezegd: een geniale ingeving!
