Kevin De Jonghe
De laatste weken leek Ruben Van Gucht overal tegelijk te zijn: awardshows, Play4, VRT… maar het was vooral zijn opvallende openheid in het programma De Columbus die de tongen losmaakte. Voor het eerst liet het sportanker het publiek echt een glimp opvangen van de man achter de microfoon.
Kwetsbare kant die ontroert
In de bus van Wim Lybaert sprak Ruben over onderwerpen die hij normaal voor zichzelf houdt. Zijn eerlijkheid raakte kijkers, juist omdat hij niet enkel over werk praatte, maar over emoties en ervaringen die hem gevormd hebben.
Een van de meest ingrijpende momenten uit zijn leven was de geboorte van zijn zoon Mondo. Ruben kon er niet bij zijn toen Blanka hem ter wereld bracht, het personeel in het ziekenhuis in Kroatië hield hem klaarblijkelijk op afstand. Naar eigen zeggen zat hij echt in een kamertje 'tussen de kapstokken'. Tevergeefs te wachten.
Die afstand maakte het moment pijnlijk, maar tegelijk vormend. Het is een ervaring die hem bijblijft en hem een dieper besef gaf van wat echt belangrijk is in het leven.
Vaderschap als anker
Sindsdien staat alles in het teken van Mondo. De band met zijn zoon groeide ondanks de moeilijke start en bracht Ruben rust, scherpte en een hernieuwd perspectief op werk, tijd en zichzelf. De afstand bij de geboorte maakte zijn betrokkenheid alleen maar groter.
Ook hun ‘aparte’ relatievorm zorgt regelmatig voor publiciteit in België en Kroatië, maar dat weerhoudt Ruben en Blanka er niet van om zich volledig te richten op hun zoon.
