WN Redactie
Tibor Del Grosso zal met een brede glimlach aan het kerstdiner zijn verschenen. De Nederlands kampioen beleefde dinsdag in Heusden-Zolder zijn absolute doorbraakmoment bij de elite door zijn allereerste klassementszege te boeken. En niet tegen zomaar iemand: na een nagelbijtende finale rekende hij in de sprint af met Wout van Aert, jarenlang zijn grote voorbeeld.
In Zolder draaide vooraf alles rond Van Aert. Zonder Mathieu van der Poel aan de start leek het parcours ideaal voor de Belg om zijn eerste seizoenszege te pakken. Maar terwijl het publiek zich opmaakte voor een klassiek Van Aert-scenario, bleef Del Grosso koel. Ronde na ronde gaf hij geen krimp en toen het moment daar was, hield hij zijn zenuwen perfect onder controle.
Pokeren tot op de streep
Na afloop straalde Del Grosso, zowel voor de camera als op sociale media. “Wat een waanzinnige dag gisteren. Het is zo gaaf om mee te strijden en tegen een jeugdheld te koersen”, schreef hij op X. “De 12-jarige Tibor zou helemaal in de wolken zijn geweest. Dankjewel Zolder. Dankjewel Wout van Aert voor een geweldige strijd. Ik heb enorm veel respect voor je.”
Ook in het flashinterview met Telenet Play Sports gaf hij een inkijk in zijn aanpak. “Het was wel heel vet om voor het eerst voor de overwinning te sprinten in zo’n cross. Ik was wel redelijk kalm. We hadden een mooie voorsprong op de achtervolgers, dus ik kon echt pokeren.” Van plankenkoorts was geen sprake: Del Grosso wachtte, voelde en koos zijn moment.
Respect over en weer
Dat hij Van Aert klopte, maakte het moment extra bijzonder. De Belg toonde zich na de finish een sportieve verliezer en spaarde de lof niet. “Achteraf bekeken had ik misschien vroeger moeten aangaan, maar dan had ik Tibor misschien meegenomen in mijn slipstream. Het was sport in zijn meest pure vorm. Je moet de tegenstand niet onderschatten. Tibor is een toptalent en hij laat nu zien dat hij het waard is.”
Voor Del Grosso voelde de overwinning als meer dan zomaar een zege. Het was een bevestiging dat hij ook op het hoogste niveau zijn mannetje staat, zelfs tegen een renner die hij jarenlang bewonderde. De sprint in Heusden-Zolder was het slotstuk van een dag die hij zelf treffend samenvatte: waanzinnig.
