Zelfs Tiesj Benoot, die in zijn carrière toch al het nodige heeft meegemaakt, keek zaterdag met grote ogen naar de verrichtingen van Paul Seixas. De 32-jarige Belg leverde in de Ronde van Lombardije eerst zelf belangrijk werk voor zijn kopman, waarna hij vanuit de volgwagen zag hoe de amper twintigjarige Fransman zijn concurrenten één voor één uit het wiel reed. Een bijzonder moment voor Benoot, die na twaalf seizoenen als prof eindelijk een Monument won met zijn ploeg. “Er staan momenteel nog geen limieten op. Of toch geen die we al kennen.”
Benoot maakte afgelopen winter de overstap van Visma | Lease a Bike naar Decathlon CMA CGM en kreeg daar meteen een bijzondere ploeggenoot naast zich. Seixas groeide dit seizoen in razend tempo uit tot een van de beste renners ter wereld, maar zelfs binnen zijn eigen ploeg blijven zijn prestaties verbazen.

De overwinning in Lombardije was daarvan misschien wel het mooiste voorbeeld. “Het is een bijzonder moment”, vertelde Benoot na afloop aan Sporza. “Het is heel mooi om het seizoen zo te eindigen. Paul is nog maar net twintig jaar. Het is ongelooflijk wat hij al laat zien, het hele seizoen. Hij hoort bij de beste renners van de wereld.”
LEES OOK: Seixas reageert vol ongeloof op historische zege in Lombardije
‘Het was echt een kippenvelmoment’Benoot speelde zelf een belangrijke rol in de aanloop naar de beslissende finale. De Belg overleefde de Madonna del Ghisallo in een groep van ongeveer dertig tot 35 renners en kon zijn kopman vervolgens nog goed positioneren richting de San Fermo della Battaglia.
Daarna was zijn werk gedaan. “Ik heb het maximum gedaan voor Paul”, vertelde Benoot bij Eurosport. “Ik was beter dan ik zelf had verwacht.”
De Belg moest uiteindelijk lossen, maar kreeg op de Civiglio een bijzondere kans om de koers alsnog van dichtbij te volgen. Vanuit de tweede ploegleiderswagen zag hij op een scherm hoe Seixas het tempo opvoerde en zijn tegenstanders één voor één achterliet. “Ik zag hoe Paul het tempo bepaalde en één voor één iedereen loste. Het was echt indrukwekkend. Een kippenvelmoment tijdens de koers.”
Benoot had vooraf al signalen gekregen dat zijn kopman over bijzonder goede benen beschikte. Toch maakte de manier waarop Seixas de concurrentie vervolgens opzijzette grote indruk. “Als je dat kunt, is het leuk, hé.”
‘Er staan momenteel nog geen limieten op’
De vraag is inmiddels vooral waar de grenzen van Seixas precies liggen. De Fransman bewees dit seizoen dat hij drie weken op hoog niveau kan presteren in een grote ronde, maar beschikt tegelijkertijd over de explosiviteit om ook de zwaarste eendagswedstrijden naar zijn hand te zetten.
Volgens Benoot valt nauwelijks te voorspellen hoe goed zijn jonge ploeggenoot uiteindelijk kan worden. “Waar het voor hem gaat eindigen, dat weten we niet. Hij kan drie weken aan en hij kan een Monument aan.”
Daarmee beschikt Seixas over een bijzonder compleet profiel, zeker voor iemand die pas twintig jaar oud is. “Er staan momenteel nog geen limieten op. Of toch geen die we al kennen.”
Het zijn veelzeggende woorden van een renner die in zijn loopbaan met heel wat grote kampioenen heeft samengewerkt. Benoot ziet echter niet alleen op de fiets een uitzonderlijk talent, maar merkt ook dat Seixas buiten de wedstrijden razendsnel stappen zet.
‘Hij leert heel snel, een beetje zoals een spons’
Want hoe indrukwekkend zijn fysieke kwaliteiten ook zijn, volgens Benoot is de ontwikkeling van Seixas als kopman minstens zo opvallend. “Hij luistert goed als ik iets zeg en leert heel snel. Een beetje zoals een spons.”
Daarbij verwijst de Belg naar de Tour de France van afgelopen zomer, waarin Seixas gaandeweg steeds meer verantwoordelijkheid durfde te nemen. “Hoe hij sprak in de derde week van de Tour was al een groot verschil met de eerste week.”
Dat lijkt misschien een detail, maar volgens Benoot is het voor een jonge renner bepaald niet vanzelfsprekend om een volledige ploeg achter zich te krijgen. “Hij groeit als leider, want snel fietsen is één ding, maar om op te staan als kopman, dat is iets anders.”
Zeker omdat Seixas de jongste renner binnen zijn ploeg is, vraagt dat om een bijzondere persoonlijkheid. “Dat is niet simpel, want iedereen in de ploeg is ouder dan hij. Maar hij doet dat heel goed en gaat alleen maar verbeteren.”
Voor Benoot was de overwinning in Lombardije ondertussen ook persoonlijk bijzonder. In zijn twaalfde seizoen als prof maakte hij voor het eerst deel uit van een ploeg die een Monument wist te winnen.
Dat hij daar zelf een belangrijke bijdrage aan kon leveren, maakte de middag alleen maar mooier. En misschien is het voor de Belg nog wel het meest indrukwekkend dat zijn jonge kopman volgens hem nog lang niet aan zijn plafond zit.
WN Redactie