Mats Buelinckx
Nu is het echt zo ver: Iljo Keisse zet een punt achter zijn lange carrière als profwielrenner. Normaal gezien hing hij zijn fiets vorige zondag al aan de haak, maar de 39-jarige Oost-Vlaming reed gisteren nog mee in de Sluitingsprijs Putte-Kappellen.
En de renner van Quick Step deed mee voor de overwinning in het Antwerpse, maar kwam net iets te kort en zag landgenoot Arne Marit als eerste over de streep komen. “Met iets meer slaap was het misschien gelukt, maar ik wou het seizoen met de rest van de ploeg op onze teammeeting goed afsluiten", vertelde hij na afloop, verwijzend naar het feit dat hij om 4u 's nachts nog tweette dat hij zou deelnemen in Putte. Bij Het Nieuwsblad vertelt hij nu waarom hij er uiteindelijk voor koos om toch nog een extra race erbij te pakken.
"De organisator is dezelfde als die van de Memorial Van Steenbergen en hij vroeg me zondag toen ik er in de bloemetjes gezet werd of ik toch niet wou starten. Eigenlijk zag ik dat wel zitten. Het is traditie om in de Sluitingsprijs afscheid te nemen, het was mooi weer en omdat ik toch nog fit moet blijven voor de Zesdaagse van Gent en mijn afscheidswedstrijd op 24 november, dacht ik waarom niet?". De Oost-Vlaming moest wel eerst nog toestemming krijgen van de grote baas vooraleer hij aan de start kon verschijnen.
"Het ging niet eens over een financieel extraatje. Puur voor de lol en de traditie om in Putte-Kapellen mijn fiets symbolisch aan de haak te kunnen hangen. Het heeft alleen eventjes geduurd vooraleer ik het aan Patrick durfde vragen. Hij begreep het en ik ben hem dankbaar dat hij me de toestemming gegeven heeft om nog te koersen.” Na de race hing Keisse zijn fiets letterlijk en figuurlijk aan de haak. Een mooi einde van een prachtige en rijkgevulde carrière.
"Het ging niet eens over een financieel extraatje. Puur voor de lol en de traditie om in Putte-Kapellen mijn fiets symbolisch aan de haak te kunnen hangen. Het heeft alleen eventjes geduurd vooraleer ik het aan Patrick durfde vragen. Hij begreep het en ik ben hem dankbaar dat hij me de toestemming gegeven heeft om nog te koersen.” Na de race hing Keisse zijn fiets letterlijk en figuurlijk aan de haak. Een mooi einde van een prachtige en rijkgevulde carrière.
