De ritzege in de Tour of the Alps bracht opluchting, maar geen volledige geruststelling voor Tom Pidcock. De Brit van Pinarello-Q36.5 klopte iedereen in de sprint, maar gaf na afloop eerlijk toe dat hij zich nog lang niet de oude voelt. “Dat is mentaal wel lastig.”
Na zijn openlijke frustratie eerder deze week – toen hij sprak van zijn “slechtste dag ooit op de fiets” – toont Pidcock zich opnieuw kwetsbaar, ondanks de overwinning.
LEES OOK: Pidcock slaat terug in Tour of the Alps
Vroeg lossen, toch terugvechtenDe basis voor zijn twijfels werd al snel gelegd in de rit zelf. Pidcock had het meteen lastig op de eerste beklimming. “Ik moest daar al lossen”, gaf hij toe. “Gelukkig kon ik op de top nog net terug aansluiten, maar dat is niet het gevoel dat je wil hebben.”

Het contrast met zijn eerdere vorm is groot. “De laatste keer dat ik in het peloton reed, was ik een van de sterkste. Nu voelt dat helemaal anders.” Die terugval maakt het mentaal zwaar, zeker voor een renner die gewend is om de koers te controleren.
Toch herpakte hij zich gaandeweg. Na de tweede klim groeide het vertrouwen binnen de ploeg en werd de knop omgedraaid. “Toen heb ik gezegd: we gaan voor de ritzege. Mijn ploegmaats hebben zich volledig leeggereden, terwijl ik me eigenlijk nog niet top voel.”
Sprint beslist, maar twijfels blijven
In de finale toonde Pidcock dan weer zijn klasse. Hij positioneerde zich perfect in de laatste bochten en begon als eerste aan de sprint. “Misschien iets te vroeg”, gaf hij toe, “maar ik zag Egan Bernal in mijn wiel en wist dat ik hem kon hebben.”

Hij trok door tot op de streep en hield stand, goed voor een knappe overwinning na een moeilijke aanloop. Maar ondanks het resultaat blijft de twijfel knagen.
De zege is een opsteker, maar geen eindpunt. Voor Pidcock is het vooral een tussenstap in een zoektocht naar zijn beste niveau, fysiek én mentaal.
WN Redactie