WN Redactie
Demi Vollering heeft met een gedurfde keuze haar stempel gedrukt op de Waalse Pijl. De Nederlandse kopvrouw van FDJ-SUEZ koos op de Muur van Hoei bewust voor een vroege aanval — en kreeg daar achteraf meer dan gelijk in. “Ik wilde vooral niet met spijt achterblijven.”
Na een toch al sterk voorjaar gaf Vollering haar campagne nog extra glans met een dominante zege. Maar het was vooral de manier waarop die indruk maakte.
Vroege aanval als bewuste keuze
Op de steilste flanken van de Muur van Hoei aarzelde Vollering geen seconde. Waar anderen wachtten, ging zij. Vol overtuiging, zonder om te kijken.
“Ik denk dat ik hier op een indrukwekkende manier win”, klonk het na afloop. “Ik heb eigenlijk niet meer achterom gekeken, alleen vlak voor de finish. Toen zag ik Puck Pieterse komen en dacht ik: oké, ik moet er nog een sprintje uitpersen.”
Het plan was helder: vertrouwen op haar eigen tempo en koers lezen. “Ik wilde mijn eigen inspanning rijden en achteraf geen spijt hebben omdat ik te lang wachtte. Op zo’n moment is er geen weg meer terug.”
Perfect ploegenspel als fundament
Dat Vollering het kon afmaken, was volgens haarzelf ook te danken aan het collectief. FDJ-SUEZ reed de hele dag attent en gecontroleerd.
“Mijn ploegmaats deden een perfecte lead-out. Dan is de enige optie om ervoor te gaan”, aldus Vollering, die zichtbaar genoot van het teamwork. “Ik ben echt heel trots op de meiden. Het was een zware dag en ik heb ze soms tot de limiet moeten pushen, maar ze stonden er.”
De aanwezigheid van Evita Muzic in de vroege vlucht speelde daarbij een sleutelrol. “Dat was ideaal. Andere ploegen moesten daardoor reageren en de koers controleren. Wij konden ons spel spelen.”
Kers op een toch al sterk voorjaar
Met haar zege op de Muur van Hoei bevestigt Vollering nog maar eens haar status als een van de absolute referenties in het vrouwenpeloton. Niet alleen door te winnen, maar vooral door hoe ze wint.
Aanvallen op het juiste moment, durven kiezen en het afmaken onder druk. Het zijn precies die kwaliteiten die haar opnieuw naar de top brachten in Hoei. En misschien nog wel belangrijker: dit was geen overwinning uit berekening, maar uit overtuiging. “Ik wilde geen spijt hebben.” Dat zegt uiteindelijk alles.
