WN Redactie
Lotte Kopecky oogde op het EK baanwielrennen weer als vanouds. Dominant, ontspannen en met die typische vanzelfsprekendheid waarmee ze haar concurrentes één voor één uit koers zet. De gouden medaille in de afvalkoers voelt dan ook als meer dan zomaar een titel: het is het signaal dat Kopecky een lastig jaar definitief achter zich laat en opnieuw stevig in haar zadel zit, sportief én mentaal.
Na een moeizaam 2025 – met weliswaar winst in de Ronde van Vlaanderen, maar ook een teleurstellende Tour – sprak Kopecky zelf al over een terugkeer naar de ‘oude ik’. Minder geforceerd, meer vanuit plezier. Dat vertaalt zich dit seizoen in duidelijke keuzes: opnieuw focus op de klassiekers én een hernieuwde liefde voor de piste. Met vijf onderdelen op het EK legt ze zichzelf meteen een zwaar programma op, maar in de afvalkoers was er geen twijfel mogelijk: Kopecky heerste.
LEES OOK: Giro: favorieten etappe 3 - Eindelijk een rit zonder chaos?
Terug naar zichzelfVolgens commentator Carl Berteele van Sporza is die dominantie geen toeval. “De afvalkoers is gewoon gemaakt voor Kopecky. Ze zet dat nummer naar haar hand, elke keer opnieuw,” klonk het in Konya. Acht medailles op EK’s en WK’s in dat ene onderdeel spreken boekdelen. Zelfs de interne teleurstelling bij Hélène Hesters, die haar plaats moest afstaan, verandert daar niets aan. Kopecky op de afvalkoers is simpelweg een logische keuze.
Maar belangrijker nog dan die sportieve cijfers is het gevoel rond Kopecky. “Als ze korte, afstandelijke interviews geeft, weet je dat het niet goed zit,” merkt Berteele op. “Dat is nu helemaal anders.” In het hotel, aan het ontbijt, mengt Kopecky zich ontspannen onder de ploeg, zonder zich af te zonderen. Geen diva-gedrag, geen spanning. Gewoon rust.
Die rust lijkt ook buiten de sport te groeien. Kopecky vond privégeluk bij Axel Merckx, zoon van Eddy Merckx en zelf vertrouwd met het leven van een topsporter. “Dat helpt,” aldus Berteele. “Iemand die begrijpt wat topsport vraagt, maakt een wereld van verschil.” Mogelijk speelde ook het verwerken van het overlijden van haar broer in 2023 nog mee in haar moeilijke periode. Tijd, stabiliteit en geluk lijken nu samen te vallen.
Grote verwachtingen
Dat alles voedt de verwachtingen voor de komende dagen en maanden. Op het EK liggen er nog kansen in het verschiet. De puntenkoers lijkt haast een zekerheid voor eremetaal, terwijl donderdag de ploegkoers met Shari Bossuyt volgt. Een extra beladen onderdeel, na de schorsing van Bossuyt, waarin het duo zich maar al te graag opnieuw wil tonen.
Met een ontspannen Kopecky, die zich zichtbaar thuis voelt op de piste, lijkt er opnieuw ruimte voor grootse dingen. Niet alleen op de baan, maar straks ook weer op de weg. Als sportief en privé-geluk elkaar blijven versterken, zou dit wel eens het begin kunnen zijn van een nieuw, misschien zelfs nóg sterker hoofdstuk. Grote verwachtingen? Die mogen er opnieuw zijn.
