WN Redactie
Niet alleen Wout van Aert ontbreekt zondag op het Belgisch kampioenschap veldrijden in Beringen. Ook Laurens Sweeck moeten we schrappen van het lijstje toppers. De Kempenaar kwam op 29 december zwaar ten val in de Azencross van Loenhout en zag zijn crosswinter abrupt eindigen. Wat volgt, is een lange en intensieve revalidatie.
LEES OOK: Tour Auvergne-Rhône-Alpes: Favorieten etappe 3 - wie wint de ploegentijdrit?
Zware klap in LoenhoutSweeck ging onderuit bij het opdraaien van de aankomststrook en lag meteen zichtbaar in pijn. Medisch onderzoek bracht al snel duidelijkheid: een acromioclaviculaire luxatie in de hoogste graad, een zware ontwrichting van het gewricht tussen sleutelbeen en schoudergordel. Een blessure die geen andere keuze liet dan opereren en langdurig revalideren.
“Wat vooral jammer is, is dat Laurens op dat moment leider was in de Wereldbeker”, schetst ploegleider Kris Wouters van Crelan-Corendon. “Hij was sterk bezig in de zandcrossen, stond twee keer op het podium en reed ook in Loenhout een goede wedstrijd. Hij had pech met een lekke band, maar maakte opnieuw een sterke indruk. Als je er dan zo uitvalt, is dat bijzonder zuur.”
De dag na de val ging Sweeck onder het mes bij dokter Toon Claes in Herentals. “De operatie is goed verlopen”, stelt Wouters gerust. “Maar we mogen de ernst van de blessure niet onderschatten. Dit is geen klein euvel.”
Eerst mens, dan renner
De focus ligt de komende maanden volledig op herstel. “Het wordt een lange revalidatie en dat is ook mentaal niet eenvoudig”, aldus Wouters. “Pas in oktober kan Laurens opnieuw crossen. Dat is nog ver weg. In de zomer zou hij, als alles goed verloopt, wel weer wegwedstrijden kunnen rijden, maar dat blijft iets anders dan crossen. En laat dat nu net zijn waar Laurens voor leeft.”
Belangrijker dan sportieve deadlines is echter het dagelijks functioneren. “Voor ons staat één ding voorop: dat hij volledig herstelt”, benadrukt Wouters. “Niet alleen om opnieuw te kunnen koersen, maar ook om terug normaal te functioneren in het gewone leven. De schouder moet eerst opnieuw volledig mobiel worden, vóór hij verdere stappen kan en mag zetten. Dat op zich is al een zwaar traject.”
Voor Sweeck wordt 2026 dus geen jaar van klassementen en kampioenschappen, maar van geduld. De cross zal moeten wachten.
