Kevin De Jonghe
Een ware jongensdroom moet het zijn geweest afgelopen zondag. Jeugdvrienden Wout van Aert en Daan Soete stonden tegenover elkaar in de strijd om de Belgische gravel-titel. Verrassend genoeg trok Soete aan het langste eind. Van Aert? Die kon er vooral van genieten.
LEES OOK: Gesjoemel op BK Gravel? Winnaar furieus na grove beschuldigingen
Opgroeien bij TelenetDe twee kennen elkaar al sinds hun jeugd en zijn ook vandaag nog goede vrienden. Ze trainen regelmatig samen en deelden doorheen de jaren heel wat kilometers, maar ook minstens evenveel verhalen. In een interview met HLN blikt Soete terug op hun gezamenlijke jeugdjaren en onthult hij een opvallende anekdote uit hun tijd bij het toenmalige Telenet-Fidea.
Samen groeiden Van Aert en Soete daar door tot bij de junioren. Ze kregen niet alleen hun eerste serieuze stappen in het wielrennen, maar maakten ze ook kennis met het uitgaansleven. Volgens Soete was ploegleider Kris Wouters daarbij een belangrijke figuur.
“Als we hem niet gehad hadden, waren ik, Wout van Aert en Quinten Hermans misschien geen prof geworden. Hij hield ons op het rechte pad”, vertelt Soete.
Stevige avonden in Mallorca
Dat rechte pad bleek tijdens een jeugdkamp in Mallorca soms behoorlijk smal. De drie waren amper zestien jaar oud toen ze daar op stage gingen. Zonder de strenge begeleiding van Wouters kon het er volgens Soete stevig aan toe gaan.
“We waren als 16-jarigen destijds op jeugdkamp in Mallorca. Als er dan geen militair zoals Wouters aanwezig was, dan kon het wel eens stevig uit de hand lopen. Dat deed het nu ook al. We namen ook wel onze ruimte.”
Ook Hans van Kasteren, de toenmalige ploegbaas, had zijn eigen manier om de jonge renners wat ontspanning te gunnen. Tijdens elke stage kregen ze één avond waarop ze naar hartenlust mochten feesten. “Tijdens elke stage mochten we één avond zoveel drinken en feesten als we wilden. Hij betaalde dan alles”, vertelt Soete.
Alleen was ploegleider Wouters daar volgens hem een stuk minder enthousiast over. Iedereen moest om middernacht terug in het hotel zijn. Daar vonden Soete en Van Aert wel wat op. “Wat doe je dan? Dan drink je zoveel mogelijk in twee uur tijd. Ik weet niet of dat nu echt beter was.”
