Jeroen de Pauw
De Ronde van Frankrijk 2026 is neergelegd. Alle etappes zijn gereden, de winnaars zijn gekend en de prijzen zijn verdeeld. Maar wat is nu de balans na deze Tour? Wij trekken vijf opvallende conclusies na deze Tour de France 2026.
LEES OOK: Patrick Evenepoel is glashelder over doping in het peloton
1. De koers is van onsBelgië is het grootste wielerland. Toch als we kijken naar deze Ronde van Frankrijk. In de monumenten kon enkel Wout van Aert ene Tadej Pogacar de loef afsteken, maar in de Tour prijken de Belgische vlaggetjes rijkelijk bij de ritwinnaars. Liefst 6 stuks! Tim Merlier zorgde voor drie etappezeges, Remco Evenepoel deed een knappe back-to-back met twee ritzeges en ook Jasper Philipsen knokte zich na lastige weken nog knap naar een verdiende ritzege.
Daarmee doet België veruit beter dan alle andere landen. Enkel Slovenië komt met vier ritzeges een beetje in de buurt, maar dit is natuurlijk volledig te danken aan één man, Pogacar. Nog opvallender: drie klassieke wielerlanden Spanje, Frankrijk en Italië - ook de landen van de drie grote rondes Vuelta, Tour en Giro - hebben allemaal 0 etappezeges.
2. Jongeren aan de macht
De anciens hadden het moeilijk in deze Ronde van Frankrijk. In de schaduw van de ook nog steeds maar 27-jarige Tadej Pogacar, wordt nagenoeg de volledige top 10 bevolkt door jonkies. Remco Evenepoel (26), Del Toro (22), Seixas (19) en Martinez (23) bevolken de top vijf. Jong, jonger, jongst. In hun spoor volgen Lidl-Trekploegmaats Skjelmose (25) en Ayuso (23).
Met Richard Carapaz - die de top tien in extremis nog binnensloop door een fantastisch offensief spektakel in de slotdagen - is er slechts één dertiger in de top tien terug te vinden.
3. Remco Evenepoel heeft haters de mond gesnoerd
Tweede worden in de allergrootste wielerwedstrijd ter wereld. Na de ongenaakbare Tadej Pogacar, maar wel met minuten voorsprong op alle andere pretendenten. Remco Evenepoel heeft zonder enige twijfel bewezen dat hij een echte klimmer is. Evenepoel won enkele jaren al de Vuelta, maar kreeg vooral van 'wielerfans' toch heel wat kritiek te verwerken dat hij niet zou kunnen klimmen. Nu hij als eerste Belg sinds Lucien Van Impe in 1981 (!) erin slaagt om als 2e mee op het Parijse podium te kruipen, is het ongelijk van hen definitief bewezen.
Sterker nog: Evenepoel heeft met deze tweede plek nog maar eens onderstreept dat hij nu al een van de allerbeste renners uit de (Belgische) koersgeschiedenis is. Dubbel olympisch kampioen - niemand heeft hem dit ooit nagedaan -, eindwinst in de Vuelta, 2 keer Luik-Bastenaken-Luik, wereldkampioen op de weg, drievoudig wereldkampioen tijdrijden en nu ook een tweede plek in de Tour. Quod erat demonstrandum, laten we dus maar wat genieten dat zo'n sterke coureur van ons is.
4. Het was enkel een Tour voor de grote namen
We kregen een mooie Tour te zien die op klassementsgebied gedomineerd werd door Tadej Pogacar. Dat viel wel vooraf te verwachten. Maar wat dit jaar opvalt, is dat er amper kruimels werden verdeeld onder de 'minder grote namen'. Nagenoeg elke etappezege ging naar een absolute klepper. Slechts zelden kregen vluchters marge of zorgde een verrassende naam voor een stuntzege.
Sla er gerust het lijstje van de winnaars van de etappes eens op na. Tim Merlier, Tadej Pogacar, Mads Pedersen, Mathieu van der Poel, Remco Evenpoel, Jasper Philipsen, Richard Carapaz en Isaac Del Toro: stuk voor stuk waren deze kleppers op de afspraak en namen ze een of meerdere ritoverwinningen mee naar huis. Waren er dan geen verrassingen? Amper. Enkel de sprintzege van Soren Waerenskjold en vluchter Mauro Schmid waren vooraf misschien niet echt verwacht.
5. De Tourorganisatie blijft blind
ASO blijft blind. Toch wanneer het gaat over de veiligheid van de renners, ploegleiders, motoren en andere spelers van het Tourpeloton. Vooral op Alpe d'Huez liep het uit de hand. In de beruchte bocht 7 stonden dan wel dranghekken, op de rest van de beklimming was dit zeker niet overal het geval. En dat leverde heel gevaarlijke situaties op.
Vraag dat maar aan Einar Rubio, die vol in de achterruit van de volgwagen van UAE Team Emirates knalde omdat die plots moest remmen voor een toeschouwer die viel. Nochtans is de oplossing simpel: plaats van onder tot boven hekken langs beide kanten. Zo wordt niet alleen de veiligheid verhoogd, maar kunnen de renners tenminste ook weer ten volle koersen zonder gehinderd te worden. Op naar een veiligere Tour 2027?
Einer Rubio (Movistar) a été victime d'une vilaine chute dans cette montée de l'Alpe d'Huez, percutant l'arrière d'une voiture d'UAE Emirates-XRG. Le Colombien n'a pas pu terminer cette 19e étape. #TDF2026 pic.twitter.com/vDdTtjihAw
— Le Gruppetto (@LeGruppetto) July 24, 2026
