WN Redactie
Lotte Kopecky heeft met een zesde plaats een degelijk WK tijdrijden achter de rug. De Belgische kopvrouw was na afloop tevreden met haar prestatie, maar keek vooral al vooruit naar de wegwedstrijd van zaterdag. Ook Lotte Claes kon met een elfde plaats met een goed gevoel terugblikken op haar dag.
Kopecky had vooraf de verwachtingen voor de tijdrit al wat getemperd. De discipline vormde voor haar niet het grote doel van dit WK, maar moest vooral dienen als stevige prikkel richting de wegwedstrijd. Dat plan lijkt voorlopig goed uit te pakken.
LEES OOK: Teleurstellende afsluiter voor Kopecky op Omnium
Kopecky voelt bevestiging in de benen“Op zich ben ik wel tevreden”, vertelde Kopecky na haar tijdrit. Ze koos bewust voor een beheerste start, omdat de lange afstand het lastig maakte om vooraf precies in te schatten hoeveel energie ze in de slotfase nog nodig zou hebben.
“Ik was redelijk voorzichtig gestart, want dit was een superlange tijdrit en dan is het heel moeilijk om te weten wat je te wachten staat in die laatste 10 kilometer.”
Toch bleek Kopecky onderweg telkens iets sneller te rijden dan haar vooraf bepaalde pacingplan. Belangrijker nog: ze kon dat tempo tot aan de finish volhouden. “Daar ben ik wel heel tevreden mee. Dit is een mooi resultaat en zo kunnen we spreken van een geslaagde dag.”
Voor Kopecky telt vooral het gevoel dat ze eraan overhoudt. Richting een groot kampioenschap werkt ze vaak een zwaar trainingsblok af, waardoor de frisheid pas later moet komen.
“Voor mezelf is het mentaal wel belangrijk om dat gevoel in de benen te hebben. Heel vaak heb je er richting zo’n WK een zwaar trainingsblok opzitten. Dan moet je die frisheid uitstellen.”
Ditmaal voelde dat alvast goed. “Hopelijk word ik steeds frisser en wacht er zaterdag een mooie dag.”
Claes verrast zichzelf
Ook Lotte Claes reed zich met haar elfde plaats keurig in de uitslag. De Belgische kampioene mocht onderweg zelfs even dromen van meer nadat ze bij het eerste tussenpunt de snelste tijd had neergezet. Dat verraste haar zelf.
“Mijn gevoel was vanaf het begin echt goed”, vertelde Claes. “Gisteren had ik tijdens de verkenning niet zoveel zelfvertrouwen gekregen door die technische openingsfase.”
Juist daarom was haar snelle opening opvallend. Misschien ging ze daarin zelfs iets te ver. “Misschien ben ik iets te enthousiast begonnen, want tussen kilometer 30 en 35 viel ik wat terug. Maar daarna vond ik mijn tweede adem terug.”
Claes vermoedt dat haar verleden in de duatlon en triatlon haar daarbij nog altijd helpt. De lange inspanning lag haar goed, al bleek de oplopende slotstrook bijzonder zwaar. “Die laatste 500 meter waren verschrikkelijk lastig. Echt iets voor renners met punch.”
Met een zesde en elfde plaats kan België uiteindelijk tevreden terugkijken op de tijdrit. Voor Kopecky telt ondertussen vooral wat zaterdag volgt. Dan wacht haar echte hoofddoel: de strijd om de regenboogtrui op de weg.
