WN Redactie
De Tour de France van 2026 heeft na twee dagen al meer gebracht dan menige eerste week normaal gesproken oplevert. Team Visma | Lease a Bike sloeg zaterdag toe in de ploegentijdrit, UAE Team Emirates-XRG antwoordde zondag met een indrukwekkende demonstratie op de Montjuïc en Isaac del Toro pakte daar zijn eerste Touretappe. Jonas Vingegaard houdt nog altijd geel vast, maar zijn voorsprong op Tadej Pogačar bedraagt nog slechts zes seconden.
Maandag wacht al de eerste echte bergrit van deze Tour. Het peloton trekt van Granollers naar Les Angles en verlaat Spanje via de Pyreneeën. Dat klinkt als een ideale dag voor de klassementsmannen, maar het profiel vertelt een iets ander verhaal. De zwaarste klim ligt ver van de finish, de laatste kilometers zijn explosief maar kort en de lange hoogvlaktes in Frankrijk kunnen de koers volledig openbreken.
De vraag is dus niet alleen of Pogačar zelf wil toeslaan. De grote vraag is vooral of UAE Team Emirates-XRG na twee actieve dagen opnieuw bereid is om de rit volledig in handen te nemen. Een sterke vlucht krijgt hier namelijk veel meer kansen dan op de Montjuïc, terwijl de klassementsploegen met donderdag al een veel zwaardere Pyreneeënrit in hun achterhoofd zullen zitten.
LEES OOK: Tour: Favorieten etappe 2 - Rijdt iemand Vingegaard uit zijn gele trui?
Een lange Pyreneeënrit, maar zonder echte reus in de finaleMet 195,9 kilometer en 3.850 hoogtemeters is dit geen tussendoortje. De derde etappe is zelfs de eerste serieuze test voor de klimmers, ook al ligt de finish niet op een lange berg van buitencategorie. De renners krijgen een dag voorgeschoteld waarin de inspanning zich vooral opstapelt. Wie in de laatste twintig kilometer nog iets wil forceren, moet daarom niet alleen punch hebben, maar ook na bijna vijf uur koers nog fris genoeg zijn.
De Côte de Saint Feliu de Codines verschijnt al na ruim zeventien kilometer. Met 7,6 kilometer aan 4,5 procent is het geen klim die het klassement op zijn kop zet, maar wel een perfecte springplank voor de vroege vlucht. Zeker omdat daarna nog ruim 175 kilometer volgen, zullen aanvallers er alles aan doen om mee te zitten.
Het zwaartepunt van de rit ligt op de Col de Toses. Die klim is 9,3 kilometer lang aan gemiddeld 6,5 procent en voert het peloton naar 1.778 meter hoogte. De top ligt echter al op bijna 68 kilometer van de finish. Dat maakt een aanval van een klassementsman daar bijzonder riskant. Wie op de Toses wegrijdt, krijgt daarna geen eindeloze afdaling richting de finish, maar nog een lastig en golvend vervolg over de grens.
Na de afdaling naar Frankrijk ligt de weg op hoogte nooit echt stil. De Col du Calvaire is met 11,4 kilometer aan 4,1 procent een geleidelijke, maar verraderlijke klim. Daarna volgen er nog glooiende wegen over het plateau rond Font-Romeu, de passage van de Col de la Quillane en pas in de laatste twee kilometer de oplopende finish naar Les Angles.
Die slotklim is 1,8 kilometer lang aan gemiddeld 6,5 procent. Kort genoeg voor de puncheurs, maar na deze loodzware dag ook lastig genoeg voor de klassementsrenners om niet onoplettend te zijn. Een goede explosie kan daar een rit opleveren. Een slechte positionering kan net zo goed betekenen dat je enkele seconden én belangrijke moraal verspeelt.
De vlucht krijgt een kans, maar UAE heeft een luxeprobleem
Op papier is dit een ideale rit voor een sterke ontsnapping. De Toses ligt te ver van de finish om de grote favorieten voluit te laten koersen, terwijl de finale niet vlak genoeg is om sprintersploegen nog iets te laten doen. Visma | Lease a Bike hoeft met Vingegaard in het geel niet per se te rijden. De Deen heeft in de eerste twee dagen gezien dat zijn ploeg sterk genoeg is om onder druk overeind te blijven, maar zal zijn mannen niet willen uitputten voor een rit die donderdag nog veel zwaarder wordt.
UAE Team Emirates-XRG is echter een ander verhaal. De ploeg heeft met Pogačar en Del Toro de twee sterkste renners van zondag in huis en beschikt daarnaast over Adam Yates, Brandon McNulty en een reeks mannen die ook op de Toses nog de koers kunnen hardmaken. Een controle op de vlucht is dus mogelijk, maar is het ook verstandig?
Pogačar heeft in Barcelona bewust een overwinning aan Del Toro gegund. Hij pakte wel bonificatieseconden en naderde Vingegaard tot op zes tellen, maar de Sloveen heeft zijn eigen ritzege nog niet binnen. Les Angles is minder steil dan de Montjuïc, maar het is opnieuw een finale waarin hij op pure explosiviteit nauwelijks te verslaan lijkt.
Del Toro staat na zijn overwinning vanzelfsprekend ook opnieuw hoog op de lijst. De Mexicaan toonde zondag dat hij niet alleen een luxeknecht is, maar ook een renner die een finale zelf kan afmaken. In Les Angles ligt de laatste klim hem uitstekend, al is zijn rol afhankelijk van wat UAE met Pogačar wil. Krijgt Del Toro opnieuw vrijheid, dan kan hij zomaar een tweede keer op rij toeslaan.
Pogačar versus de mannen die hem niet willen laten rijden
Pogačar blijft de te kloppen man. Hij is op dit soort korte aankomsten vaak een klasse apart, zeker wanneer de koers vooraf al zwaar is gemaakt. De combinatie van lange klimkilometers, een hooggelegen finale en een korte explosie naar de meet past perfect bij zijn profiel. Zijn ploeg heeft bovendien laten zien dat zij de koers niet alleen kunnen controleren, maar ook volledig kunnen breken.
Remco Evenepoel reed zondag een sterke rit en kwam als derde over de streep. De Belg verloor in de ploegentijdrit meer tijd dan hem lief was, maar liet op de Montjuïc zien dat hij de punch van Pogačar en Del Toro beter kan volgen dan vooraf wellicht werd verwacht. Les Angles is minder explosief dan Barcelona, maar de totale zwaarte van de etappe kan juist in zijn voordeel zijn. Evenepoel zal vooral hopen dat de koers op de Col de Toses al hard wordt gemaakt.
Jonas Vingegaard lijkt in dit type finale iets minder explosief dan Pogačar, Del Toro en Evenepoel, maar de gele trui hoeft zich nergens voor te schamen. Hij finishte zondag als vierde en behield controle in een finale die hem niet ideaal lag. De Toses en het lange werk op hoogte passen hem maandag zelfs beter. Visma kan de koers zo lastig mogelijk maken, zonder dat Vingegaard zelf vroeg hoeft aan te vallen.
Mattias Skjelmose maakte in Barcelona eveneens indruk. De Deen werd vijfde en bewees dat hij in een punchy finale tegen de grootste namen kan standhouden. De langere Toses is voor hem eerder een voordeel dan een nadeel. Lidl-Trek heeft met Skjelmose en Juan Ayuso twee sterke kaarten, waardoor de ploeg niet per se alles op één aanval hoeft te zetten. Dat tactische voordeel kan in een lastige bergrit belangrijk worden.
Paul Seixas verdient na zondag ook een nieuwe kans. De Fransman kreeg in Barcelona af te rekenen met pech en moest na een lekke band terugkeren richting het peloton, maar vocht zich alsnog naar een negende plaats. Les Angles ligt hem mogelijk nog beter. Het is geen finish waarop alleen pure punchers overleven, maar een aankomst waar een sterke klimmer na een lange dag kan uitpakken. Seixas kan zich hier opnieuw in de strijd om de witte trui én misschien zelfs de ritzege mengen.
Grégoire, Johannessen en Pidcock ruiken hun kans
Romain Grégoire reed zondag knap mee in de voorste groep en lijkt in uitstekende vorm. De Franse kampioen is explosiever dan veel klassementsrenners, maar moet vooral hopen dat de Col de Toses niet te hard wordt opgereden. Overleeft hij die klim zonder al te veel problemen, dan is hij in Les Angles een van de snelste mannen uit een uitgedunde groep.
Tobias Halland Johannessen liet in Barcelona een sterke indruk achter door in de finale zelf de aanval te kiezen. De Noor werd uiteindelijk zesde, maar bevestigde wel dat hij niet alleen naar zijn klassement kijkt. Voor een renner als Johannessen is een rit met 3.850 hoogtemeters en een korte finishklim ideaal. Hij heeft de inhoud om op hoogte mee te blijven en de explosiviteit om in Les Angles iets te forceren.
Tom Pidcock kwam zondag als tiende binnen en zal de langere afstand van maandag waarschijnlijk niet vervelend vinden. De Brit heeft geen ploeg die de volledige rit wil controleren, maar dat kan juist een voordeel zijn. Pidcock kan in een kleinere groep meespringen, een afdaling gebruiken om terug te keren of de slotklim van Les Angles aangrijpen voor een late versnelling.
Kévin Vauquelin behoort eveneens tot de renners die hopen op een afwachtende koers. De Fransman heeft de punch om een korte aankomst te winnen, maar moet vooral de Toses zonder problemen verteren. Voor hem geldt hetzelfde als voor Grégoire: hoe minder de grote klassementsploegen de koers ontploffen, hoe groter zijn kans.
Ook Lenny Martinez, Richard Carapaz, Alex Baudin, Lennert Van Eetvelt en Juan Ayuso zijn namen om scherp in de gaten te houden. Zij kunnen profiteren van een vroege vlucht, maar beschikken ook over genoeg kwaliteit om vanuit het peloton een lastige finale te kleuren. In een rit waarin iedereen wacht op de beslissing van UAE en Visma, kan één onverwachte aanval al voldoende zijn.
De derde etappe is dus geen klassieke eerste bergaankomst waarin Pogačar en Vingegaard minuten naar elkaar gooien. Daarvoor ligt de Col de Toses te ver van Les Angles en is de slotklim te kort. Maar de dag is zwaar genoeg om vermoeide benen bloot te leggen en de eerste echte verhoudingen bergop zichtbaar te maken.
Pogačar blijft de logische favoriet wanneer het peloton de vlucht op tijd terughaalt. Del Toro, Evenepoel en Vingegaard hebben echter genoeg redenen om zich niet zomaar naar de slachtbank te laten leiden. De kans op een aanvaller is reëel, maar wie vanuit het peloton nog voor de zege rijdt, moet opnieuw langs de beste renner van de wereld.
Favorieten WielerNieuws.be etappe 3 Tour de France 2026
★★★★ - Tadej Pogačar
★★★ - Isaac del Toro, Remco Evenepoel
★★ - Jonas Vingegaard, Mattias Skjelmose, Paul Seixas
★ - Kévin Vauquelin,Romain Grégoire, Tobias Halland Johannessen, Tom Pidcock
