WN Redactie
Amper een week na het WK in Montréal staat Remco Evenepoel alweer voor een volgende grote afspraak. Ditmaal wordt in Slovenië gestreden om de Europese titel en de Belg begint zondag als de uitgesproken man om naar te kijken. Niet alleen ontbreekt thuisfavoriet Tadej Pogacar, ook heel wat andere wereldtoppers passen. Voor Evenepoel ligt er bovendien een bijzondere prijs klaar: de Europese titel op de weg is zowat het enige grote kampioenschap dat nog ontbreekt op zijn indrukwekkende palmares.
Helemaal zonder vraagtekens trekt Evenepoel echter niet naar Slovenië. De wereldkampioen tijdrijden kwam afgelopen zondag niet verder dan de twaalfde plaats in de WK-wegrit en gaf achteraf toe simpelweg niet goed genoeg te zijn geweest. Vervolgens wachtte een lange terugreis uit Canada en amper enkele dagen later alweer de verplaatsing richting het EK. Zijn herstel wordt dus minstens zo belangrijk als zijn benen.
LEES OOK: Bij afwezigheid Pogacar droomt zijn vermeende opvolger van EK-succes
Vijf keer steil omhoog in finaleHet Europees kampioenschap telt 196,3 kilometer en 2.571 hoogtemeters. Dat klinkt niet extreem zwaar, maar het venijn zit duidelijk in het tweede gedeelte van de wedstrijd. Vanuit Ljubljana krijgen de renners eerst ongeveer 85 vrijwel vlakke kilometers voorgeschoteld, waarna vijf lokale rondes van 22,1 kilometer rond Šenčur volgen.
Op iedere ronde wacht de Možjanca. Met 2,1 kilometer aan gemiddeld 10,2 procent en uitschieters tot bijna zestien procent is dat een klim waarop serieus verschil kan worden gemaakt. Na de top volgen nog enkele glooiende kilometers en een technische afdaling, waarna het opnieuw sneller en vlakker wordt.
Dat laatste is belangrijk. De top van de Možjanca ligt op ongeveer veertien kilometer van de finish. Wie boven enkele seconden moet prijsgeven, is dus niet noodzakelijk uitgeschakeld. Voor een renner als Evenepoel kan dat zelfs in zijn voordeel werken: hij hoeft op de steilste stukken niet per se iedereen uit het wiel te rijden om daarna zijn tijdritcapaciteiten uit te spelen.
De vijf beklimmingen zullen uiteindelijk vooral voor slijtage zorgen. Wie op de laatste passage nog fris genoeg is om aan te vallen, krijgt vervolgens een lange strook waarop achtervolgers elkaar ook kunnen gaan aankijken.
Alles voor Evenepoel bij België
Over de Belgische tactiek hoeft bondscoach Serge Pauwels waarschijnlijk niet lang na te denken. Waar België op het WK nog met Evenepoel én Wout van Aert twee duidelijke kopmannen had, is er zondag maar één man rond wie vrijwel alles wordt gebouwd.
Evenepoel krijgt Jenno Berckmoes, Sander De Pestel, Ramses Debruyne, Quinten Hermans, Maxim van Gils, Ilan Van Wilder en Louis Vervaeke mee. Van Gils en Hermans maakten net als Evenepoel ook het WK in Canada mee. De rest arriveert met frissere benen in Slovenië.
Vooral Van Wilder en Vervaeke moeten op het zwaardere gedeelte belangrijk worden, terwijl Van Gils en Hermans zelf lang mee zouden moeten kunnen wanneer de wedstrijd vroeg ontploft. België beschikt misschien niet over het allersterkste blok van het EK, maar wel over voldoende kwaliteit om Evenepoel gecontroleerd richting de finale te loodsen.
De grote vraag is vooral welke Evenepoel zondag aan de start staat. Tegen de klok was hij op het WK onaantastbaar en veroverde hij voor de vierde keer op rij de regenboogtrui. Een week later kende hij in de wegrit een compleet andere dag. Op ongeveer zestig kilometer van de aankomst moest hij al lossen bij een versnelling van de concurrentie, waarna hij nog wel terugvocht maar uiteindelijk als twaalfde finishte.
Daar komt de verre reis nog bovenop. Evenepoel landde dinsdag terug in België en vertrekt donderdag alweer richting Slovenië. Zelf wees hij na het WK al op de nieuwe jetlag die hem te wachten staat. Toch is het parcours op papier bijzonder interessant voor hem en ontbreken verschillende mannen die hem in Montréal pijn deden.
Isaac Del Toro kan als Mexicaan vanzelfsprekend niet deelnemen aan een EK, terwijl onder anderen Mathieu van der Poel, Tom Pidcock, Paul Seixas en Wout van Aert eveneens ontbreken. Pogacar kreeg na zijn sleutelbeenbreuk wel groen licht om opnieuw te trainen, maar maakt definitief geen deel uit van de Sloveense selectie.
Roglic en sterke Italianen grootste uitdagers
Zonder Pogacar wordt in Slovenië veel verwacht van Primoz Roglic. De inmiddels 36-jarige thuisrijder liet zowel in de Vuelta als op het WK zien nog altijd met de besten mee te kunnen. De steile Možjanca past bovendien uitstekend bij zijn explosiviteit. Wanneer Roglic op de laatste passage samen met Evenepoel bovenkomt, kan hij zijn landgenoot in de finale voor een interessante tactische opdracht stellen.
Misschien komt het grootste gevaar echter uit Italië. De Italianen verschijnen met een bijzonder brede ploeg aan de start. Giulio Ciccone werd negende op het WK en beschikt over de klimcapaciteiten om de koers op de Možjanca hard te maken.
Met Giulio Pellizzari heeft Italië nog een tweede bijzonder gevaarlijke pion. De jonge klimmer rijdt normaal gesproken samen met Evenepoel voor Red Bull-BORA-hansgrohe, maar zondag tellen die ploegbelangen uiteraard niet. Pellizzari kan steile beklimmingen uitstekend aan en beschikt na een zware wedstrijd ook over een behoorlijke versnelling.
Daarachter hebben de Italianen met Christian Scaroni, Alessandro Fancellu en Diego Ulissi nog meer mogelijkheden. Dat kan juist een probleem vormen voor België. Wanneer Italië verschillende renners vooruitstuurt, kan Evenepoel niet telkens zelf achter iedere aanval aan.
Ook Juan Ayuso moet worden genoemd. De Spanjaard werd vorig jaar zesde op het EK en is op een goede dag een van de beste klimmers van het deelnemersveld. Met Iván Romeo en Cristián Rodríguez heeft Spanje bovendien interessante renners om de wedstrijd vroeg open te breken.
Frankrijk mist Paul Seixas, maar komt eveneens met voldoende kwaliteit. Kévin Vauquelin is wellicht de gevaarlijkste naam, terwijl ook Romain Grégoire uitstekend uit de voeten kan op een explosief parcours. Mathys Rondel, Alex Baudin en Léo Bisiaux geven de Fransen extra tactische mogelijkheden.
Verder mogen Jan Christen, Toms Skujiņš, Mathias Vacek en thuisrijder Jakob Omrzel niet volledig uit het oog worden verloren.
Voor België ligt het scenario desondanks voor de hand. Hoe langer Van Wilder, Van Gils, Hermans en Vervaeke hun kopman kunnen ondersteunen, hoe beter. Evenepoel hoeft zeker niet vanaf de eerste passage over de Možjanca zelf oorlog te voeren. De laatste twee beklimmingen lijken daarvoor veel geschikter.
Na zijn teleurstelling in de WK-wegrit krijgt hij bovendien snel de kans om revanche te nemen. Wereldkampioen op de weg, olympisch kampioen op de weg én tegen de klok, viervoudig wereldkampioen tijdrijden en tweevoudig Europees kampioen tegen de klok: de erelijst is al uitzonderlijk. De Europese titel op de weg ontbreekt nog. Zondag ligt er in Slovenië een bijzonder mooie kans om ook dat laatste vakje af te vinken.
Favorieten voor het EK 2026
★★★★ Remco Evenepoel
★★★ Giulio Ciccone, Primoz Roglic
★★ Giulio Pellizzari, Juan Ayuso, Kévin Vauquelin
★ Christian Scaroni, Romain Grégoire, Toms Skujiņš, Jan Christen
