Kevin De Jonghe
Wie had dat verwacht? Het werd dan toch niet de verwachte sprint in de straten van Brasschat, wel een (verrassend) trio dat om de Belgische driekleur mocht strijden. Rune Herregodts was uiteindelijk de sterkste – en vooral de slimste – de twee anderen likken hun wonden.
Desillusie bij Rickaert en Van den Bossche
En dat is een understatement. Zo zagen we een gebroken Jonas Rickaert en Fabio Van de Bossche na de finish. Eerstgenoemde besefte meteen welke kans hij had laten liggen. "Het is zuur. Ik zal er nooit meer zo dichtbij zijn”, sprak Rickaert immers.
“Ik heb een perfecte koers gereden, maar op het einde zat er niks meer op. Ik kan iemand perfect afzetten, maar de pure snelheid heb ik niet. Zonder Philipsen hebben we een goede koers gereden, maar Rune had helaas net iets meer over. Het is écht zonde."
Hetzelfde geluid weerklonk bij Van den Bossche, mogelijk was die zelfs nóg meer ontgoocheld. Hij liet zich behoorlijk ringeloren door een uitgekookte Herregodt. Zo besefte die ook zelf. "Rune (Herregodts, red.) was slim.”
“Ik had niet verwacht dat hij mij zou insluiten in de sprint. Daar voelde ik het al mislopen. Ik moet accepteren hoe het gelopen is. Het kan zijn dat ik die kans nooit meer krijg. Het is gepasseerd”, klonk het gedesillusioneerd.
Uitgereden voor de fans
Zij waren uiteraard de grote geslagenen, maar dat kan eigenlijk ook worden gezegd van Jasper Philipsen en Tim Merlier. Laatstgenoemde legde zich al snel neer bij de feiten. “De koerssituatie deed zich zo voor. Het is wat het is”, sprak Merlier.
“We hebben een mooie podiumplek met Fabio Op het moment dat ze wegrijden, waren we met veel renners van de ploeg mee, dus het was wat gokken. Voor alle supporters heb ik toch nog uitgereden", besloot Merlier.
