WN Redactie
Een van de grote vraagtekens richting het voorjaar draait rond Mads Pedersen. De Deen van Lidl-Trek brak bij zijn seizoensstart in Valencia zowel zijn pols als zijn sleutelbeen en zag zijn klassiekedroom meteen wankelen. Toch is er ook optimisme. Jasper Stuyven, jarenlang zijn ploegmaat, gelooft dat je Pedersen nog lang niet mag afschrijven.
LEES OOK: Dit detail maakt het verschil: Naesen onthult geheim van Van der Poel
Vroege klap voor monumentendroomVoor Mads Pedersen moest 2026 hét jaar worden waarin hij eindelijk een Monument zou toevoegen aan zijn palmares. Maar op zijn eerste koersdag ging het al mis. In Valencia kwam hij zwaar ten val, met breuken aan pols en sleutelbeen tot gevolg. Lidl-Trek temperde meteen de verwachtingen voor de Vlaamse klassiekers.
Toch deed een recente video waarin Pedersen alweer op de rollen zat trainen de hoop oplaaien. Volgens Jasper Stuyven is dat typisch voor wielrenners. “Na een val willen de meeste renners zo snel mogelijk weer fietsen,” zegt hij. “Je probeert tegen wil en dank wat te bewegen op de rollen, en dan is het hopen dat dat meevalt.”
Stuyven weet wat een sleutelbeenbreuk betekent
Stuyven spreekt uit ervaring. Twee jaar geleden brak hij zelf zijn sleutelbeen bij de massale valpartij in Dwars door Vlaanderen. “In tegenstelling tot Mads zat ik na vijf dagen nog niet op de rollen,” blikt hij terug. “Niet door mijn sleutelbeen, maar door de impact van de val. Mijn ribbenkast was gekneusd, ik kon amper ademen.”
Pas tien dagen later, op de dag van Parijs-Roubaix, zat Stuyven opnieuw op de rollen. Een maand later maakte hij zijn comeback in de Giro. Het toont volgens hem aan dat elke blessure anders is en dat timing cruciaal blijft.
Rollen als brug naar het voorjaar
Dat Pedersen zo snel alweer traint, doet denken aan eerdere comebackverhalen in het peloton. Rollen kunnen in zo’n fase een belangrijk hulpmiddel zijn. “Op de rollen trainen is heel efficiënt,” zegt Stuyven. “Je kan je workload perfect controleren en je intervallen gericht afwerken.”
Wel vraagt het mentale weerbaarheid. “Als je daar de kracht voor hebt, kan het een goede overbruggingsperiode zijn na een blessure.” Toch blijft de grote vraag hoe belastbaar Pedersens pols is zodra hij weer buiten gaat trainen.
Niet te snel afschrijven
Stuyven blijft voorzichtig optimistisch. Hij reed negen jaar samen met Pedersen bij Lidl-Trek en kent zijn karakter. “Hem kennende zal Mads er wel staan,” klinkt het overtuigd. Al beseft hij dat het geen evident verhaal wordt.
“Normaal ging hij op hoogtestage tot Parijs-Nice, dat valt nu weg. Maar als zijn herstel vlot verloopt…” Stuyven benadrukt dat het vooral afhangt van wanneer Pedersen zijn pols opnieuw volledig kan belasten. “Dat zal veel bepalen hoe fit hij aan zijn voorjaar begint.”
Voorlopig blijft het dus afwachten. Maar één ding is volgens Stuyven duidelijk: Mads Pedersen is niet het type renner dat je na één tegenslag moet afschrijven.
