Kevin De Jonghe
Een overwinning voor de eeuwigheid, zoveel was meteen duidelijk na het zegegebaar van Wout van Aert in Parijs-Roubaix. Zowat heel de wereld lijkt de Kempenaar deze zege te gunnen. Ook bij onze noorderburen zijn ze dolenthousiast.
LEES OOK: Bakelants doet openhartige onthulling over moeilijke periode bij Van Aert
Nederlandse rootsZo blijkt immers uit een reactie van Daniel Dwarswaard, journalist bij het Algemeen Dagblad, bij HLN. Daarin stelt hij dat Van Aert ook wel een beetje als Nederlander wordt aanzien. “Jullie claimen de dingen altijd graag een beetje en gaan vaak op zoek naar een Vlaamse link.”
“Nou, laten we dat in dit geval vanuit Nederlandse hoek dan ook maar eens lekker doen. Wout van Aert. Die ‘van’ begint niet zomaar met een kleine ‘v’, hé”, lacht Dwarswaard. Dat komt immers omdat zijn vader Henk Nederlandse roots heeft, en zo Wout dus automatisch ook.
De gunfactor – na alle pech – is ook in Nederland groot voor Van Aert. “Parijs-Roubaix is sowieso een speciale race, maar al het gekke dat deze editie in petto had, maakte zijn zege nóg heroïscher. Oké, Van der Poel werd teruggeslagen en Pogacar moest achtervolgen, maar... god ja, mag het na al die sportieve en fysieke tegenslagen ook een keer meezitten voor Wout? leefde ook bij ons heel sterk het gevoel.”
Grootse Van der Poel
De emoties laaiden hoog op na de finish, zo blijkt ook uit talloze beelden van fans thuis. Zelfs Van der Poel kwam hem meteen – gemeend – feliciteren. “Aan de populariteit van Mathieu kan hij in Nederland logischerwijs niet tippen. Maar zijn gunfactor is gigantisch. Dat zag je ook aan Van der Poel. Hij kwam zijn grote rivaal na de finish gelijk feliciteren. Andersom blijft Wout ook zelf altijd heel sportief, nooit toont hij zich een slechte verliezer”, aldus Dwarswaard.
Tegelijkertijd heeft Van Aert volgens hem toch die Nederlandse slag: “Hij kan bij momenten best wel wat ‘Nederlands’ uit de hoek kan komen. Hij draait niet om de dingen heen, is eerlijk en direct, durft soms op een redelijk felle manier zijn punt te maken. Daar wordt hij voor gewaardeerd. Om wie hij is en wat/hoe hij doet, kortom.”
Dwarswaard sluit af door te stellen dat de carrière van Van Aert nu eigenlijk compleet is gemaakt: “De Ronde van Vlaanderen winnen of nog een keer wereldkampioen worden zou het helemaal compleet maken. Maar... eigenlijk hoeft dat niet per se meer. Het verhaal is rond, zijn levenswerk voltooid, vind ik.”
