Stan Strubbe
De laatste wereldbekercross van het seizoen in Hoogerheide eindigde voor Thibau Nys in mineur. Wat lange tijd op een podiumplaats leek uit te draaien, eindigde uiteindelijk in een vierde plaats na een mislukte sprint. In het interview na afloop was de ontgoocheling bij de jonge Belg overduidelijk. Bij Play Sports liet hij zijn emoties de vrije loop.
LEES OOK: "Het was een ramp": Van der Poel krijgt flinke oplawaai
Sprint draait verkeerd uitNys verscheen met een gesloten blik in het interviewtentje en spaarde zichzelf niet. “Ik heb er niet veel over te vertellen,” foeterde hij. “De ontgoocheling is groot,” klonk het, terwijl hij zichtbaar naar woorden zocht.
De beslissing viel helemaal op het einde, en net daar liep het fout voor Nys. Hij begon de sprint vanop kop, wat achteraf gezien geen ideale keuze bleek. “Het was een heel vervelende sprint om vanaf de kop te beginnen,” analyseerde hij. “Van achteruit kwamen ze met veel meer snelheid. Ik weet het niet …”
Vooral de manier waarop hij de sprint uit handen gaf, bleef knagen. “Op het einde verraste Niels me nog, maar dat is mijn eigen fout,” gaf hij toe. “Ik had moeten sprinten tot aan de finish. Daar is geen excuus voor.”
🇳🇱 ¡¡Van der Poel suma su 51ª victoria en prueba de la #CXWorldCup!!
— Teledeporte (@teledeporte) January 25, 2026
👏 ¡Supera al mítico Sven Nys!
🚴♂️Llegada al sprint de sus perseguidores:
🇳🇱 2º Del Grosso
🇧🇪 3º Vandeputte
🇧🇪 4º Thibau Nys
🇧🇪 5º Aerts
🇪🇸 6º Felipe Orts
👉 Podio en @rtveplay https://t.co/nuTwyCUP1U pic.twitter.com/qZrT5jA8TY
Geen topgevoel in de benen
Ook tijdens de wedstrijd zelf voelde Nys al dat het niet zijn beste dag was. “Ik had niet de meest frisse benen en het was moeilijk om het verschil te maken,” vertelde hij. Toch leek een tweede plaats lange tijd binnen bereik, zeker achter de ongenaakbare Mathieu van der Poel.
Net dat maakt de ontgoocheling extra groot. “Ik had het gevoel dat ik de sterkste achter Mathieu was, maar daar koop je niets mee,” zei Nys scherp. De sprint besliste alles, en die verloor hij.
De vierde plaats voelde voor Nys dan ook als een gemiste kans. Zijn frustratie was moeilijk te verbergen. “Ik geef de sprint uit handen,” vatte hij samen. En dan volgde een uitspraak die veelzeggend was voor zijn gemoedstoestand: “Ik heb het er even mee gehad.”
