Stan Strubbe
Het wielerseizoen 2026 komt stilaan in beeld en dat is voor columnisten het moment om vooruit te kijken. Hans Vandeweghe deed dat in zijn column voor HUMO en daarbij ontsnapte ook Remco Evenepoel niet aan zijn scherpe pen. De journalist kijkt niet alleen vooruit, maar blikt ook kritisch terug op de voorbije jaren van de olympische kampioen. Daarbij spaart hij hem allerminst.
LEES OOK: Quick-Step dreigt opnieuw boegbeeld te verliezen: "Economische realiteit"
Twijfels bij oude verklaringenVandeweghe vertrekt vanuit de cijfers en ziet daarin een duidelijke trend. Evenepoel kende volgens hem zijn beste jaar in 2023 met dertien overwinningen, waarna het aantal zeges afnam. In 2024 kwam hij uit op negen, in 2025 bleef de teller steken op acht. Die terugval kan volgens Vandeweghe deels verklaard worden, maar niet alles wordt zomaar aanvaard.
In zijn column zet Vandeweghe vraagtekens bij sommige verklaringen die in het verleden werden gegeven. Hij erkent dat Evenepoel pech kende met ongevallen, maar plaatst ook een sneer. “Veel goede redenen (ongevallen) en minder goede (zadel imaginair gezakt), maar in 2026 moet een kentering volgen”, schrijft hij.
Daarmee verwijst hij expliciet naar de WK-wegrit in Rwanda, waar Evenepoel van fiets moest wisselen na een gezakt zadel. Een uitleg waarin Vandeweghe duidelijk niet meegaat. Voor de columnist is het duidelijk dat het excuusverhaal zijn limieten heeft bereikt. 2026 moet volgens hem het jaar worden waarin Evenepoel opnieuw onbetwistbaar toont dat hij tot de absolute wereldtop behoort.
Riskante overstap
Ook de overstap van Soudal Quick-Step naar Red Bull-BORA-hansgrohe wordt door Vandeweghe kritisch bekeken. Hij noemt de teamwissel ronduit riskant en twijfelt of de nieuwe omgeving wel ideaal is voor Evenepoel. “Concurrentie is Evenepoels ding niet en intern al helemaal niet”, klinkt het scherp.
Volgens Vandeweghe is de interne concurrentie bij zijn nieuwe ploeg groter dan ooit. Met namen als Florian Lipowitz, Lorenzo Finn en Giulio Pellizzari ziet hij een team boordevol talent. En dan is er ook nog Primoz Roglic, de ervaren kopman die zijn plaats niet zomaar zal afstaan. “Erg benieuwd”, schrijft Vandeweghe veelzeggend.
Zijn conclusie is duidelijk en weinig verhullend. “Voor Evenepoel wordt 2026 een scharnierjaar: meelopen of meedoen, dat is de kwestie.” Voor Evenepoel zal 2026 niet alleen over winnen gaan, maar ook over bewijzen dat hij zich kan handhaven in een nieuwe, competitieve omgeving.
